ในครานั้น บุรุษเอกและเจียงอวี้ก็ได้รับคำสั่งให้ไปยังสนามรบเช่นกัน ทั้งสองจึงนำกองกำลังหนึ่งบุกเข้าค่ายข้าศึก ช่วยพี่สามออกมาได้
ยามที่พี่สามถูกนำกลับมา เขาใกล้ขาดใจเสียแล้ว เรือนร่างไร้ผิวหนังดีสักแห่ง อาศัยพลังใจอันเด็ดเดี่ยวจึงรอดชีวิตมาได้
หลังจากเขาฟื้นคืน กองทัพข้าศึกที่ตั้งขึ้นจากชนเผ่าต่างๆ เพราะก่อนหน้านี้พ่ายศึกมาต่อเนื่อง และยังถูกกองกำลังเล็กซุ่มโจมตีถึงในค่าย ขวัญกำลังใจก็ถดถอยหนัก
ในการศึกครั้งสุดท้าย พี่สามสังหารหัวหน้าเผ่าข้าศึกได้ถึงสองนาย กลายเป็นแม่ทัพหนุ่มชื่อก้อง แม่ทัพข้าศึกแตกกระเจิง
ส่วนหัวหน้าเผ่าอูหยา ก็ถูกเจียงอวี้สังหาร
ดังนั้น ซูหว่านจึงอยากเสี่ยงเดิมพัน หากมีมี่ผู้นี้เป็นเชื้อพระวงศ์ของเผ่าอูหยา เช่นนั้นในภายภาคหน้า หากพี่สามประสบเคราะห์ นางคงยื่นมือเข้าช่วยเหลือกระมัง
อย่างน้อยที่สุด ก็ให้พี่สามต้องทนทุกข์น้อยลงบ้างก็ยังดี
ในเมื่อสามารถเชื่อมโยงกับตัวละครหลักได้ เช่นนั้นมีมี่ก็คงไม่ใช่บุคคลไร้นาม
ในฉบับดั้งเดิม ก่อนพี่สามจะไปสนามรบ ก็ไม่ได้มายังเซียงโจว จึงไม่เคยประสพเรื่องราวเหล่านี้
แต่โปรดเชื่อเถิด ทุกการพบพาน ล้วนเป็นวาสนาครั้งหนึ่ง
……
ซูหว่านและซูเฉินใช้เวลาอยู่ข้างนอกอีกหนึ่งวัน นำม้าไปเทียมเกวียน เมื่อกลับถึงบ้าน ท้องฟ้าก็มืดแล้ว
ซูมู่คอยอยู่ที่บ้าน คนในครอบครัวล้วนรอพี่น้องสองคนนี้ มิทันได้กินข้าว
กับข้าวถูกอุ่นร้อนรอบหนึ่งผ่านไปแล้ว ซูมู่เห็นสองคนกลับมา ก็พุ่งเข้าไปตีไหล่ซูเฉินสองทีเป็นคนแรก