ก่อนหน้านี้ เหตุใดนางถึงได้รู้สึกเช่นนั้น ว่าจ้าวอวี้ในต้นฉบับกับจ้าวอวี้ที่นางรู้จักไม่ใช่คนเดียวกันเล่า?
เพราะจ้าวอวี้ต่อหน้านาง ใช้ท่าทีที่อ่อนโยนที่สุดปฏิบัติต่อนางเสมอมา
คิดถึงตรงนี้ ซูหว่านก็วิ่งเข้าไปหา ก้มลงหอมแก้มเขาครั้งหนึ่ง เบาบางราวกับแมลงปอแตะผิวน้ำ เสียจนจ้าวอวี้ยังไม่ทันตั้งตัวก็จบลงเสียแล้ว
เขามองซูหว่านด้วยความตะลึง ม่านตารวมเป็นจุดเดียว ทั้งตกใจทั้งดีใจ
ที่ตกใจคือนางจะหอมหน้าเขาเอง ส่วนที่ดีใจก็คือสิ่งนี้แสดงว่านางยอมรับเขาแล้ว
ซูหว่านก็เขินอายเช่นกัน นี่เป็นครั้งแรกที่นางหอมหน้าบุรุษ นางหันหลังให้ ไม่กล้ามองเขา รีบร้อนกล่าวว่า
“ข้าจะกลับไปบอกข่าวดีอันยิ่งใหญ่นี้แก่ครอบครัวของข้าทันที ให้พวกเขาดีใจไปด้วย เตรียมพร้อมต้อนรับเกียรติยศของพี่ใหญ่ที่กำลังจะกลับมา”
เขาอยากจะรั้งนางไว้ อยากจะโอบกอดนางด้วย แต่ประตูถูกนางเปิดออกไปแล้ว เหลือไว้เพียงเขาคนเดียวที่เฝ้าห้องอย่างเดียวดาย
จ้าวอวี้ประหม่ามาเนิ่นนาน ในชั่วพริบตานั้นเขาก็ผ่อนคลายลงทั้งตัว นอนลงบนเตียงเอน ที่นั่นยังคงมีกลิ่นหอมของซูหว่านหลงเหลืออยู่
เขายิ้มออกมาอย่างโง่เขลา หากฟงอิ่งพวกเขาเห็นเข้า คงต้องตกใจจนคางหลุดแน่นอน
ซื่อจื่อต้องถูกคนเข้าสิงแน่ ๆ ใช่แน่นอน
……
ขุนนางทั้งหลายในจวนเจ้าเมืองได้รับข่าวล่วงหน้านานแล้ว องค์ฮ่องเต้ทรงประกาศแก่ทั่วหล้า มีคนถือประกาศผลสอบหลวงเดินทางมาถึงเซียงโจวตั้งแต่หลายวันก่อน เมืองหนึ่งมีจ้วงหยวน ถือเป็นข่าวที่น่าตื่นเต้นยิงนัก ชาวเมืองเซียงโจวจะได้ภาคภูมิใจไปด้วย