ทุกคนขำกับปฏิกิริยาของนาง ซูจิ่งต้องขี่ม้าทำพิธีแห่รอบเมือง ผู้คนในเมืองมากมาย ซูจิ่งจึงให้พวกเขากลับไปก่อน
ลูกน้องขุนนางหลายคนนำม้ามา คนจะแห่พร้อมจ้วงหยวน โดยซูจิ่งนำหน้า พวกเขาตามหลัง องครักษ์คุ้มกันสองข้าง
ถนนเต็มไปด้วยผู้คน เดินไม่ได้ไกล ตระกูลซูจึงต้องปะปนไปกับฝูงชน เดินตามขบวนไป
ชาวบ้านหลีกทางให้ เพื่อชมโฉมจ้วงหยวน เสียงอึกทึก ต้องตะโกนจึงจะได้ยิน
เจียงอวี้กับซูเฉินคอยคุ้มกันซูมู่และซูหว่าน กลัวจะพลัดหลงหรือถูกเหยียบ
สาวตระกูลสูงบนหอเห็นซูจิ่งองอาจ ถูกใจในบุคลิกและรูปโฉม ใจเต้นระทึก เริ่มฝันถึงหนุ่ม
บางคนกล้าหาญ โยนผ้าเช็ดหน้าที่ติดตัวลงมาจากหน้าต่าง ให้ลมพัดไปถึงข้างตัวจ้วงหยวน
แต่ลมเดือนแปดไม่เป็นใจ ผ้าเหล่านั้นจมหายไปในฝูงชน ถูกเหยียบสกปรก หรือถูกเก็บไป
ในฝูงชนไม่ขาดคนชมเชย ต่างชื่นชมท่าทางของจ้วงหยวน
เพราะคนมาก เบียดเสียดกันจนซูหว่านกับซูมู่พลัดจากกัน แต่โชคดีที่เจียงอวี้อยู่ข้างหลัง คอยกั้นฝูงชน ไม่ให้ใครเบียดโดนนาง
หากเห็นชายใดเข้าใกล้ จะยื่นแขนกั้นระยะห่าง
รายละเอียดเล็กน้อยซาบซึ้งใจ ซูหว่านไม่ต้องกังวลว่าจะถูกคุกคาม