เมื่อลูกชายคนที่สามพูดเช่นนี้ ทุกคนก็เปลี่ยนจากดีใจเป็นเป็นกังวล ที่นั่นไม่ใช่ที่ที่ดีเลย ต้องอยู่กับทรายและโคลนทุกวัน เพราะอุทกภัย พืชผลในหลายพื้นที่ก็ไม่ได้ผลผลิต อาหารก็ขาดแคลน สิ่งแวดล้อมก็ไม่ดี ชีวิตลำบากยิ่งนัก
“อาจิ่ง เจ้าจะไปทูลองค์ฮ่องเต้อีกครั้งได้หรือไม่ ให้เราเปลี่ยนตำแหน่งเป็นอย่างอื่น ตำแหน่งต่ำลงหน่อยก็ไม่เป็นไร”
ซูมู่ไม่เคยผ่านโลกกว้าง คิดว่าตำแหน่งขุนนางนั้นจะเปลี่ยนเมื่อไหร่ก็ได้
ซูจิ่งยกมือปิดปากยิ้ม รู้สึกจนใจ ซูฟู่ทนไม่ไหวตำหนิ:
“เจ้าพูดอะไรกันเล่า องค์ฮ่องเต้ทรงตรัสคำไหนคำนั้น ตำแหน่งก็มอบให้แล้ว จะให้ทรงเรียกคืนได้อย่างไร? แล้วบารมีขององค์ฮ่องเต้จะอยู่ที่ไหน?”
“แต่ตำแหน่งนี้มันอันตรายเกินไป ความลำบากยังเป็นเรื่องรอง” นางเป็นเพียงแม่ธรรมดาที่อยากให้ลูกชายปลอดภัย
“แม่ กระหม่อมชอบตำแหน่งนี้ มันสามารถปลุกเร้าความมุ่งมั่นของกระหม่อมได้ อุทกภัยแม่น้ำเซวียนเป็นปัญหาสำคัญในใจของจักรพรรดิทุกสมัย หากจัดการได้ดีก็จะเป็นผลงานอันยิ่งใหญ่ที่เลื่องลือไปชั่วกาลนาน องค์ฮ่องเต้ตรัสว่า จะให้เวลากระหม่อมห้าปี หากได้ผล อย่างน้อยก็ให้ราษฎรลุ่มแม่น้ำเซวียนมีผลผลิต ไม่ต้องเร่ร่อนและหวาดกลัว เมื่อกระหม่อมกลับเมืองหลวง จะได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นสองขั้น เข้าสู่ราชสำนักได้โดยตรง
นี่คืองานที่สร้างประโยชน์แก่ราษฎร กระหม่อมได้กราบทูลองค์ฮ่องเต้แล้ว ขอแบ่งเขตพื้นที่ลุ่มแม่น้ำเซวียน ให้ราษฎรในเขตลดภาษีลงครึ่งหนึ่ง รวมกำลังทหารและราษฎรเป็นหนึ่งเดียว จ้างงานแทนการแจกจ่าย จะได้ลดความคิดที่จะอพยพของราษฎร ให้ผู้คนจำนวนมากขึ้นเข้าร่วมในภารกิจยิ่งใหญ่ในการจัดการอุทกภัย