ที่แท้ก็พบผู้ที่หลงใหลในสบู่น้ำนมแพะเข้าเสียแล้ว โชคของซูหว่านช่างหาผู้ใดเทียบได้ยิ่งนัก
ในเมื่อหลัวเหนียงเคยใช้สบู่ด้วยตนเอง เรื่องตัวแทนจำหน่ายเกรงว่าจะตกลงกันได้เป็นแน่ ผู้ใดที่รู้ถึงข้อดีของสบู่น้ำนมแพะเล่า จะสามารถปฏิเสธสิ่งของที่ใช้การได้ดีเพียงนี้?
ยิ่งไปกว่านั้น ซูหว่านยังชักชวนนางให้หาเงินร่วมกัน จะมีเหตุใดให้ปฏิเสธได้?
"แม่นาง เชิญเข้าไปดื่มชาหารือกันด้านในเถิด ขอให้คุณชายทั้งสองโปรดรออยู่ด้านนอกสักครู่ ตัวข้าเป็นเพียงสตรีผู้หนึ่ง มิอาจรักษามารยาทได้ครบถ้วน ต้องขออภัยด้วย!" หลัวเหนียงเชื้อเชิญเฉพาะซูหว่านให้เข้าไปข้างใน เนื่องจากเกรงมารยาท ไม่สะดวกจะอยู่ร่วมห้องกับชายแปลกหน้า จึงไม่เชิญซูเฉินและซูอี้เข้าไปด้วย
ซูหว่านตามนางไปยังห้องรับรองด้านใน หลัวเหนียงต้มน้ำชงชาให้นางดื่มด้วยตนเอง
ผู้คนในเมืองใหญ่เช่นนี้ช่างใส่ใจพิถีพิถัน การกรองชา ล้างชา ชงชา ล้วนมีขั้นตอนเป็นระบบ ท่วงท่าไม่เร่งร้อน สง่างามน่ามอง
"เจ้าสัวซู เชิญดื่มชา ท่านมีแผนการเช่นไร บัดนี้สามารถกล่าวโดยละเอียดได้แล้ว!" เซี่ยเหนียงจื่อยกถ้วยชาด้วยสองมือส่งให้นาง
ระหว่างที่ชงชาเมื่อครู่ ทั้งสองฝ่ายได้รู้จักชื่อสกุลกันแล้ว หลัวเหนียงผู้นี้แซ่เซี่ย ซูหว่านเรียกนางว่าเซี่ยเหนียงจื่อก็พอ
"เซี่ยเหนียงจื่อ วันที่มาที่นี่ ก็เพื่อจะนำสบู่น้ำนมแพะมาวางขายในร้านของท่านอย่างถาวร รุ่นสีขาว ขายก้อนละสิบห้าอีแปะ ให้ส่วนแบ่งแก่ท่านสามอีแปะต่อก้อน รุ่นสีแดง ขายก้อนละยี่สิบอีแปะ ให้ส่วนแบ่งแก่ท่านสี่อีแปะต่อก้อน เช่นนี้เป็นอย่างไร?"
นางเป็นผู้จัดหาวัตถุดิบและลงมือทำเอง เซี่ยเหนียงจื่อไม่ต้องทำสิ่งใดเลย เพียงอาศัยร้านของตนในการขาย ก็ย่อมได้กำไร นางคงไม่ปฏิเสธเป็นแน่