การค้าครั้งนี้ตกลงกันอย่างราบรื่น หลังจากส่งพ่อบ้านกลับไปแล้ว ซูหว่านจึงเริ่มหัวเราะออกมา นางแสร้งทำเป็นเคร่งขรึมมาตลอด
“ฮ่าๆ เจียงอวี้ เจ้าดูสิ ข้าเก่งไหม?”
นางเคยบอกแต่แรกแล้วว่า ใกล้สิ้นปี หลายครอบครัวมีงานมงคล ต้องสั่งทำซาฉีหม่าเป็นแน่ แท้จริงก็เป็นดังคาด เพิ่งวันแรกก็มีลูกค้าแล้ว
มองท่าทางอยากให้ชมของนาง เจียงอวี้ก็พลอยยิ้มตาหยีไปด้วย
“อืม เก่งนัก!”
เก่งจริงๆ มองเห็นโอกาสการค้า และรู้จักใช้โอกาสการค้า
“ไป ข้าพาเจ้าตามหาพี่สอง!”
ซูหว่านเดินนำออกจากโรงน้ำชาก่อน เมื่อครู่พ่อบ้านจ่ายค่าเหล้าชาไว้ให้เสี่ยวเอ้อแล้ว เจียงอวี้เดินตามหลังมาอย่างว่าง่าย ทั้งสองตรงไปยังร้านจี้ซ่านถัง
ซูมู่วันนี้ค่อนข้างว่าง กำลังพลิกอ่านตำราเกี่ยวกับการแพทย์อยู่ในร้าน ดูตั้งอกตั้งใจยิ่งนัก
พอเห็นซูหว่านมา เขาก็ประหลาดใจไม่น้อย ครั้นเห็นเจียงอวี้ตามหลังนางมา ก็ยิ่งประหลาดใจหนัก
ไม่นึกเลยว่าเวลานี้พวกนางจะมาอยู่ที่นี่
“ซูหว่าน เจ้ามาได้อย่างไร?” เขาวางหนังสือในมือแล้วเดินออกมาจากหลังเคาน์เตอร์
“เจียงอวี้มีธุระกับท่านเจ้าค่ะ!”
ซูหว่านชี้ไปที่เจียงอวี้ เจียงอวี้พยักหน้าให้เขา
ซูมู่มองอาภรณ์ที่เจียงอวี้สวมอยู่ ก็พอเดาได้ว่าเขามาด้วยเรื่องใด
ทักทายหมอประจำร้านจี้ซ่านถังแล้ว ซูมู่ก็พาซูหว่านและเจียงอวี้ไปพูดคุยกันที่ลานหลังร้าน เขาพักอยู่กับเสี่ยวเอ้อเดินร้านอีกสองสามคน ห้องหนึ่งอยู่กันสี่คน เขาเป็นลูกมือฝึกงาน ค่าแรงแต่ละเดือนไม่มากนัก มาที่นี่ก็เพื่อเรียนวิชาเสียมากกว่า