อาณาจักรเซีย บริเวณเฉลียงของวังหลวง
เด็กสาวในเสื้อคลุมม้าสีดำ กางเกงขาวยาวที่เปื้อนฝุ่นและโคลนติดอยู่หลายจุด กระแทกเท้าลงบนกระถางต้นไม้อย่างโมโห𤰕
"เฮงซวย! ยังอ้างว่าเป็นการฝึกปรือของจริงอีก นี่มันเลยเป็นการโกงเด็กโดยผู้เฒ่าชัด ๆ!"
นึกถึงครั้งที่ครูวังของโซฟีอาคอยแนะนำวิชาดาบให้ แต่กลับโดนกดลงพื้นแล้วอัดเสียจนเจ็บตัว ความหงุดหงิดเดือดจนทำให้ต้องไล่เตะกระถางต้นไม้อีกครั้ง
ผมทองที่ชุ่มเหงื่อประกบเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ปลิวเบา ๆ ลอยมากลางหน้า
เรียวตาสีมรกตลุกเป็นเปลวไฟแห่งความขุ่นเคือง
"เอาไม่อยู่แล้ว!"
"ข้าจะออกไปเล่นปราสาทมารให้สบายใจ!"
"ครูวังมาราธรรมเอ๊ย! รอดูนะ พอข้ากลับมา ข้าจะทำให้พวกแกนอนตัวโดย!"
โซฟีอาต้องการรีบทำจิตใจให้สงบ ทวนสอนว่าเพราะอะไรจึงโดนเล่นงานอย่างน่าอับอายเมื่อกี้
รื้อคิดหาเทคนิคใหม่ เพื่อไปสู้กับครูวิชาดาบแห่งวังอีกครั้ง
ถึงเธอจะเป็นเจ้าหญิงแห่งอาณาจักรเซีย แต่ก็เป็นคนเปี่ยมด้วยจิตวิญญาณนักสู้ การกินหนักเกินไปเพื่อทำร้ายตัวเอง หรือการช้อปปิ้งเพื่อระบายอารมณ์นั้น เหมาะสำหรับผู้หญิงร่าน้ำอ่อนไหวเท่านั้น
สำหรับเธอ วิธีระบายอารมณ์ที่ดีที่สุดก็คือเดินไปโปดปราสาทมาร
สัมผัสความสุขที่สับดาบลงไปทีเดียว ศัตรูตายเป็นกอง และน้ำเสียงร้องขอชีวิตของปีศาจอันแตกพร่า
เฉพาะในช่วงเวลาเช่นนี้เท่านั้น ที่เธอสงบจิตใจได้ รู้สึกว่าตัวเองกลับมาเป็นที่ยอมรับอีกครั้ง
โซฟีอายกแขนให้ขนานกับพื้น ข้อมือประดับด้วยข้อคาดสีทองเจิด ที่มีเครื่องมือดาราศาสตร์เล็กเท่าเล็บนิ้ว ส่องแสงกะพริบหนึ่งครั้ง
"วงแหวนดารา เปิดแผนที่โดยรอบของอาณาจักรเซีย" โซฟีอาออกคำสั่ง
เสี้ยววินาทีถัดมา เครื่องมือดาราศาสตร์ฉายแผนที่ออกมา จุดกึ่งกลางคือวังหลวง บริเวณชายแดนมีรูปปราสาทเล็กใหญ่กระจายอยู่หนาแน่น ประมาณสามหมื่นแห่ง
ไอคอนปราสาทแทนหนึ่งปราสาทมาร สีของไอคอนบอกสถานะของปราสาทมารนั้น
สีเขียว = พร้อมใช้งานได้ทันที
สีเหลือง = สถานะรอคิว รอประมาณ 10 นาทีก็ได้เข้า
สีแดง = สถานะแถวยาวมาก ต้องรอกันสองสามวัน
สีเทา = ปราสาทมารถูกล้าง
มองไปรอบด้าน ปราสาทมารหนึ่งในสามอยู่ในสถานะสีเทาอันเป็นสัญลักษณ์ของการถูกทำลาย
ที่เหลือสีเลือดหมด
"ทุกแห่งเป็นแถวยาวกันหมดเลย? ปราสาทมารรุ่นนี้มันก้ำเสียเกินไปหรือเปล่า?"
ขณะนี้อยู่ในช่วงฤดูกาลของการบุกปราสาทมารพอดี นักผจญภัยต่างชาติพากันมาล้างปราสาทมารเพื่อหาเงินเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปซื้อเหล้าหรือเลี้ยงครอบครัว
แต่ปราสาทมารของอาณาจักรเซียน่ะ มันก้ำเสียเกินไป ถูกบุกเสร็จในหนึ่งสองวัน ทำให้นักผจญภัยส่วนใหญ่เงินไม่พอใช้ พากันไปลงแถวที่ปราสาทมารอื่น
จึงเกิดภาพสีเลือดเต็มแผนที่แบบนี้
"ไม่ใช่หรอ ถึงจะหาไประบายสักแห่งก็ไม่มีให้ระบาย?"
โซฟีอาลากจอไปนาน ก็ยังไม่พบแม้แต่ปราสาทมารสถานะสีเหลืองสักแห่ง
แต่ขณะที่เธอกำลังจะยอมแพ้ บังเอิญเหลือบเห็นจุดเล็ก ๆ สีเขียว
"เออ?"
"นั่นปราสาทมารที่เพิ่งสร้างใหม่หรือนี่?!"
เธอกดเข้าไปดูข้อมูล
【ปราสาทมารลูเอน】
【ระดับความยาก: ดี】
【สถิติบุกที่ดีที่สุด: 2 ชั่วโมง 18 นาที】
"ข้าจำได้ว่าปราสาทมารแห่งนี้เมื่อไม่นานมานี้เพิ่งโดนข้าจัดการมา สร้างใหม่เสร็จเร็วขนาดนี้เลยหรือ?"
"ช่างเถอะ ไประบายอารมณ์อยู่แล้ว งั้นก็ตั้งเป้าทำลายสถิติซะ คราวนี้หวังว่าจะเคลียร์ได้ภายใน 2 ชั่วโมง"
โซฟีอาปิดเครื่องมือดาราศาสตร์ด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม วิ่งเตลิดไปยังเวทมนตร์อัญเชิญกลางจัตุรัส
แล้วถูกส่งไปยังหมู่บ้านห่างจากปราสาทมารลูเอน 5 กิโลเมตร
จากนั้นเธอก็ใจกว้างยื่นเหรียญทองหนึ่งเหรียญให้คนขับม้า ขอเขาส่งตัวไปยังประตูปราสาทมารลูเอน
เห็นท่าทางเปิดกระเป๋าแบบนี้ คนขับม้าจึงเดาว่าเธอน่าจะเป็นขุนนาง แต่ไม่รู้ว่าเธอคือเจ้าหญิง
เพราะทางวังหลวงไม่เคยประกาศตัวตนของเธอเลย และโซฟีอาเองก็เบื่อการไปร่วมงานเลี้ยงอันเปี่ยมด้วยจารีตหนักอึ้ง เพื่อไม่ต้องเพิ่มเพื่อนทางสังคมที่ไร้ความหมาย
ไม่นาน รถม้าจอดหน้าประตูหินที่ปิดสนิท
"คุณหนู ถึงแล้วครับ เชิญระวังตัวด้วย" คนขับม้ายืนเฝ้าประตูรถอย่างทะนุถนอม
"ขอบคุณ" โซฟีอากระโดดลงจากรถอย่างคล่องแคล่ว แล้วเดินตรงดิ่งไปยังประตูหิน
บนนั้นลวดลายเวทมนตร์เรืองสีเขียว ไม่มีนักผจญภัยแม้แต่คนเดียวในแถบนั้น ดูเหมือนตอนนี้ยังไม่มีใครค้นพบว่าปราสาทมารลูเอนไม่ต้องรอคิว
หรืออาจมีคนรู้แล้ว กำลังเดินทางมาบนเส้นทาง
หมู่บ้านในอาณาจักรเซียนไม่ว่าใหญ่เล็กแค่ไหน ต่างมีเวทมนตร์อัญเชิญประจำหมู่บ้าน แต่จำกัดให้ใช้ได้เฉพาะขุนนางหรือกองทัพของชาติเท่านั้น
โซฟีอาวางมือลงบนประตูหิน น้ำเสียงเย็นเยียบดังขึ้นในสมองของเธอ
【เริ่มการบุกปราสาทมารลูเอน ขอให้โชคดี】
กระหึ่ม…
ประตูหินค่อย ๆ ลากเปิดเข้าด้านในจนได้รอยแยกที่คนหนึ่งลอดผ่านได้ ภายในเป็นม่านแสงสีเหลืองทองเต็มบริเวณ มองไม่เห็นอะไรเลย
โซฟีอาลอดผ่านม่านแสง ราวกับม่านน้ำกระทบใบหน้า เย็นเยียบชื้นสบาย แต่ก็ไม่ทำให้เสื้อผ้าชื้น
เดินไปข้างหน้าสองก้าว ทัศนียภาพเปิดออก
ตรงหน้าคือพื้นที่รกร้างสุดลูกหูลูกตา มองไปข้างหน้า ปราสาทมารที่ควรพิงเมฆราวกับภูเขา บัดนี้กลับกลายเป็นซากปรักหักพัง
"เอ๊ะ…"
"ที่นี่ไม่ใช่สร้างใหม่แล้วหรือ ทำไมยังค้างอยู่ในสภาพที่ข้าล้างไปแล้ว?" โซฟีอาเกาหัวเบา ๆ นึกสงสัยว่าตัวเองเปิดแบบผิดวิธีหรือเปล่า
บังเอิญ เธอนึกขึ้นได้ว่าเคยมีเหตุการณ์ปราสาทมารสร้างใหม่แล้วยังเป็นซากปรักหักพังแบบนี้มาก่อน
จุดที่ต่างคือ บางพื้นที่จะมีสิ่งใหม่ปรากฏขึ้น
ปราสาทมารแบบนี้มักถูกบุกเสร็จภายใน 10 นาที
ในนั้น ใช้เวลา 10 วินาทีในการผ่านด่านทั้งหมด ที่เหลือเวลาทั้งหมดหมดไปกับการเดินทางไปยังด่านต่าง ๆ
ก่อนจะจบด้วยการฆ่ามารในไม่กี่วินาที
โซฟีอาถอนหายใจอย่างผิดหวัง "ทำไมกันล่ะ ไกลตัวเดินมาถึงนี่ ผลคือมารตัวโง่รุ่นใหม่ไม่เลือกสืบทอดมรดกของรุ่นก่อน แถมยังตั้งท้องปั่นด้วยตัวเองอีก"
"เอาเถอะ มาถึงก็มาถึงแล้ว ครั้งนี้เคลียร์แบบรวดเร็วสักรอบก็พอ"
โซฟีอาก้มมองลงเนินทางลาดด้านล่าง ที่นั่นมีกองกระดูกมอนสเตอร์ถือดาบสองเล่มอยู่
มุมปากของเธอยกขึ้นอย่างดูถูก "เหนื่อยตั้งเท่าไหน่เพื่อจัดแค่กองกระดูกมอนสเตอร์เหรอ? เฮอะ สัตว์ร้ายขยะพวกนี้น่ะ ถ้าข้าดาบหนึ่งไม่สายฟ้าไม่ได้ ข้ายอมกินเลย!"
โซฟีอาคลายดาบประจำตัวจากเอว
ในตอนนี้ ชุดที่สวมเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าสีเทา และดาบมือเดียวที่ขอบดาบมีรอยบิ่นหลายจุด
ปราสาทมารมีกฎสำคัญหนึ่งข้อ นั่นคือเมื่อเข้าสู่ปราสาทมาร ระดับจะถูกลดลงสู่ระดับต่ำสุดตามความยากของด่านนั้น อุปกรณ์และไอเทมจากภายนอกจะนำเข้าไม่ได้ จะต้องไปเก็บเลเวลเก็บอุปกรณ์ใหม่ภายในปราสาทมาร
แม้เช่นนั้น ความยากของปราสาทมารสำหรับนักผจญภัยส่วนใหญ่ก็ยังระดับสนามเด็กเล่น
ถ้าหากพาอุปกรณ์และระดับจากภายนอกเข้ามาได้ เขาจัดท่าไม้ตายเคลียร์ในหนึ่งนาทีได้สบาย ๆ
โซฟีอาขี้เกียจจะเช็คค่าสถานะอาวุธและหน้าสเตตัสของตัวเอง กระโดดลงบนเนินทางลาด ไหลลงมาเหมือนเล่นเซิร์ฟ
ก่อนจะแตะพื้น เธอใช้เท้าออกแรง ดีดตัวกระโดดขึ้นไปในแนวตั้ง ร่วงลงสู่พื้นเรียบ
ตูม!
"มาเลย ดาบหนึ่งของข้า…"
ปูด! !
คำพูดของโซฟีอายังจบไม่ จากพุ่มหญ้าแห้งด้านหลังมีกองกระดูกถือดาบกับโล่สองตนพุ่งทะยานออกมาโดยไม่ทันตั้งตัว ตรงดิ่งไปยังหลังของเธอ แล้วฟันดาบลงทันที
"อะไรนะ?!"
โซฟีอาปวดจนร่างลอยไปข้างหน้า แถบเลือดบอกค่าลดลง 50%
เจ็บขนาดนี้เลยหรือ?! เธอรู้สึกไม่อยากเชื่อสายตา เพราะครั้งก่อนที่บุกปราสาทมารแห่งนี้ แม้สวมอุปกรณ์ขาวสะอาดโดนกองกระดูกระดับสูงฟันหนึ่ง ก็แค่ลดเลือด 1-3% เท่านั้น
โซฟีอาเพิ่งทรงตัวได้ การถูกโจมตีจากด้านหลังทำให้เธอโมโหเต็มพิกัด กำลังคิดจะลงมือเล่นงานกองกระดูกมอนสเตอร์ทั้งสอง แต่ขณะที่เงยหน้าขึ้นพรวดเดียว
กองกระดูกถือดาบสองเล่มราวกับอัดยากระตุ้น ดาบคู่ในมือปั่นราวกับพัดลมหมุนเร็ว เข้าประชิดหน้าเธอในพริบตา
พังแล้ว!
โซฟีอามีปฏิกิริยาเร็วมาก ยกดาบขึ้นบัง รับการโจมตีสองครั้ง แขนทั้งสองข้างชาไปหมด
หนักจริง ๆ!
ไม่ได้! นี่มันค่าสถานะเริ่มต้นกับค่าสถานะของกองกระดูกมอนสเตอร์มีปัญหา!
โซฟีอาตื่นมาสาย สายเกินไปที่ไม่เช็คหน้าสเตตัสก่อน
อย่างที่เขาเรียกว่า ป้องกันหัวทิ้งก้น
ระหว่างที่เธอยุ่งอยู่กับการป้องกันกองกระดูกถือดาบคู่ด้านหน้า กองกระดูกมอนสเตอร์สองตนด้านหลังออกแรงปลดปล่อยพลัง แล้วเสียบดาบเข้าเอวของเธอทั้งคู่
ปูด!
"อก…"
แถบเลือดหมดเกลี้ยง โซฟีอาร้องเสียงหลงด้วยความไม่เชื่อสายตา ก่อนร่างจะกระจายเป็นเศษแสงแล้วมลายหายไป
เสื้อผ้าและดาบมือเดียวถูกทิ้งไว้ที่เดิมในฐานะบทลงโทษแห่งความตาย
ข้า…โดนมอนสเตอร์ตัวเล็กสามตนรุมทำร้ายตายงั้นหรือเนี่ย?