หูเหยี่ยนเอาแขนโอบอก มองอู๋จิ้วอย่างสนใจ จู่ ๆ ก็อยากรู้ว่าถ้าเขารู้ว่าเสิ่นเหมยปลุกพลังธาตุคู่ขึ้นมาแล้ว จะทำหน้าตายังไง
อู๋จิ้วมาจากตระกูลค้างคาวแห่งมืด เผ่าพันธุ์นี้ลึกลับมาก เป็นองค์กรนักฆ่าที่โด่งดังของจักรวรรดิ เชี่ยวชาญการซ่อนตัว ก่อนจะถูกเทพเจ้าสูงสุดจับคู่ให้ เขาใช้ชีวิตโดดเดี่ยวมาโดยตลอด เต็มไปด้วยความดุร้าย ในบรรดาผู้ชายหลายคน เสิ่นเหมยกลัวเขาที่สุด และไม่เคยอยากยุ่งด้วย ดังนั้น อู๋จิ้วจึงถูกทำร้ายทรมานน้อยที่สุด
พวกเขาห้าคนนิสัยต่างกัน หลังเหตุการณ์ยุคทะเลทำให้อุปนิสัยเปลี่ยนไปมาก แต่ความเกลียดชังที่มีต่อเสิ่นเหมยกลับเหมือนกันหมด
ดวงตาสีเขียวเข้มของอู๋จิ้วฉายแวววาวเล็กน้อย มองหูเหยี่ยนอย่างครุ่นคิด
"แกเคยคิดจะเรียกค่าอุปการะจากเสิ่นเหมยไหม?" หูเหยี่ยนพูดแบบยั่วเย้า
ได้ยินแบบนั้น อู๋จิ้วสีหน้าเฉยเมย พูดเรียบ ๆ ว่า "ไม่คุยด้วยแล้ว ฉันยังต้องไปทำงาน"
หูเหยี่ยนถอนหายใจ อู๋จิ้วแม้ไม่ถูกดูถูกมากนัก แต่ความเกลียดชังที่มีต่อเสิ่นเหมยกลับลึกกว่าทุกคน ถึงขั้นไม่อยากเอ่ยถึงผู้หญิงคนนี้ด้วยซ้ำ
ระหว่างนั้น ทางช่องสื่อสารก็มีเสียงตะโกนดังมา "อู๋จิ้ว! ของเข้ามาอีกชุดแล้ว รีบมานี่หน่อย!"
"มาแล้ว" อู๋จิ้วพูดจบ ก็มองหูเหยี่ยน "ระวังไว้หน่อย อย่าให้พวกผู้หญิงพวกนั้นได้เรื่อง"
เขาจะตัดสัญญาณอยู่แล้ว ก็เห็นหูเหยี่ยนขมวดคิ้วเล็กน้อย "แกยังอยู่เขตชั้นนอกเหรอ?"
อู๋จิ้วเหลือบมองเหล่ามนุษย์สัตว์เพศผู้ที่แต่งตัวขาดวิ่นบนท่าเรือ สีหน้าเรียบเฉย "ก็ดีนี่"
เขาพูดความจริง หลังจากหย่าร้าง ไม่ต้องเอาของไปเลี้ยงตัวเมียที่โลภมากและชั่วร้ายคนนั้น ต่อให้เหนื่อยทุกวันก็ไม่เป็นไร การมีชีวิตอยู่สำหรับเขาเป็นเรื่องที่ไม่มีความหมายอะไรอยู่แล้ว สิ่งที่เขาต้องการคือการแข็งแกร่งขึ้น ในตระกูลค้างคาวแห่งมืด มีเพียงผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะอยู่รอด เขายึดถือกฎเหล็กนี้มาตลอดชีวิต