กังวลก็กังวล แต่ให้เธอออกไปหาคนตอนนี้ ขอเถอะ ยังไงก็ไม่ไป
ตอนนี้ทั้งสองคนได้เป็นพันธมิตรกันแล้ว ร่วมมือกันสร้างสถานีเรือเหาะ ฝ่ายเขาไม่บอกเธอ แล้วเธอจะเข้าไปยุ่งทำไม? เธอก็ไม่สนใจจะยุ่งเหมือนกัน ที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือหาเงิน ซ่อมร่างสัตว์วิญญาณ ซื้อผลึกสัตว์ กักตุนเสบียง อันไหนบ้างที่ไม่ต้องใช้เงินสหพันธรัฐมหาศาล? แยกไม่ออกว่าอะไรสำคัญกว่ากัน
หิวแล้ว
เสิ่นเหมยเลี้ยวเข้าครัว หยิบกับข้าวที่ซื้อติดมือมาจากร้านอาหารวันนี้ออกมาหมด เมนูเด็ด เนื้อสัตว์สี่อย่าง เลือดสีแดงๆ ไม่รู้ว่าใส่เครื่องปรุงอะไร ตอนนี้เริ่มแข็งตัวแล้ว ดูท่าทางยิ่งแย่ลง
เสิ่นเหมยส่งเสียงเอ็ดเบาๆ ส่ายหน้าอย่างรังเกียจ
เธอแยกประเภทเนื้อสัตว์แล้วหั่นใหม่ ส่วนใหญ่เป็นปลาทะเล ส่วนเนื้อสัตว์อื่นๆ ยังดูไม่ออกว่าเป็นพันธุ์อะไร แต่ล้วนเป็นสัตว์เลี้ยงในค่ายตอนนี้ อ้วนพีมีเนื้อ
อย่างหนึ่งทำตุ๋นซีอิ๊ว อย่างหนึ่งนึ่ง อย่างหนึ่งตุ๋น...
ไม่นานนัก กลิ่นหอมฉุนก็อบอวลไปทั่วบ้าน ลอยออกไปตามประตูหน้าต่าง
ส่วนเนื้อสัตว์ที่เหลือ สักพักเสิ่นเหมยก็คิดได้ หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ เตรียมจะย่างในลานบ้าน
ท้องฟ้ามืดลงแล้ว
เธอเปิดประตูออกไป ข้างนอกมีคนเดินผ่านน้อยมาก ถึงแม้เขตชั้นในจะมีทหารยาม แต่ก็ไม่ได้ปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ เรื่องคนกินคนยังไม่เคยเกิดขึ้น แต่คนแย่งของกันไม่ใช่เรื่องแปลก
เสิ่นเหมยดึงไฟในบ้านออกมา ส่องสว่างทั่วลานบ้านเล็กๆ
สมัยก่อนตอนอยู่เมืองสมัยใหม่ เธอชอบไปปิ้งย่างกับเพื่อนร่วมงานและเพื่อนฝูง ใช้เตาย่างที่ซื้อสำเร็จรูป แต่ที่นี่ไม่มี อย่างไรเสีย สภาพแวดล้อมก็เป็นแบบนี้ ไม่ต้องพิถีพิถันมาก จุดไฟย่างตรงๆ ก็พอ