หูเหยี่ยนสายตาคลุมเครือ แต่กลับหัวเราะเบา ๆ: "จะทำได้หรือไม่ได้ ลองแล้วถึงจะรู้ แทนที่จะมีชีวิตอยู่อย่างน่าอับอาย ดีกว่าหาเป้าหมายให้ตัวเองสักอย่าง วัน ๆ จะได้ผ่านไปอย่างมีความสุขมากขึ้น ชีวิตเราเจออะไรมาเยอะแล้ว บุกรุกเผ่าแมลง สมองกลกลางจับคู่ ยุคเปลี่ยน ระดับพลังตก ถูกเจ้าแม่เหยียดหยาม... เอาน่า ยังจะมีอะไรให้กลัวอีกเล่า?"
พูดจบ เขาก็ไขว้ขายาว ๆ โยนหินยึดเหนี่ยวในมือเล่น พลางเอ่ยขึ้น: "เปิดจอสื่อดาราสิ"
หุ่นยนต์ตอบรับอย่างรวดเร็ว เปิดจอสื่อดาราตรงหน้าทั้งสองคน
สิ่งนี้ก็คล้ายกับทีวีสมัยใหม่ ใช้แจ้งข่าวทั่วโลกเป็นหลัก อย่างไรก็ตาม หลังยุคทะเล อุปกรณ์สื่อสารในที่ต่าง ๆ ล้มเหลว ตอนนี้ที่ออกอากาศได้ ก็มีเพียงข่าวสารต่าง ๆ ของค่ายอรุณเท่านั้น
ฉางเจวี๋ยสายตาคมกริบ ครู่หนึ่งจึงนั่งลงข้าง ๆ หูเหยี่ยน พอจะพูดอะไรบางอย่าง ก็มีเสียงประกาศจากจอสื่อดาราดังขึ้น: "นักข่าวค่ายอรุณรายงาน ทราบมาว่า ลีน่าและถู่โหรว สาวเขตชั้นนอก เนื่องจากลักพาตัวผู้ชาย ก่อเหตุข่มเหง ละเมิดกฎหมายจักรวรรดิ บัดนี้ทั้งสองคนถูกจับกุมและลงโทษแล้ว"
เขาตัวแข็งทื่อ ผงกหัวขึ้นมองภาพที่ลอยอยู่กลางอากาศ
ผู้หญิงสองคนนั้น ไม่มีท่าทีดุร้ายเมื่อคืนอีกต่อไป พวกเธอสวมโซ่ตรวนยืนอยู่ที่จัตุรัสใหญ่เขตชั้นนอก ป้ายด้านหน้าระบุความผิดที่ก่อไว้ ใบหน้าซีดเผือด ตัวสั่นเทาเหมือนใบไม้ร่วงในสายลมฤดูใบไม้ร่วง
หูเหยี่ยนเลิกคิ้วขึ้น มองด้วยความสนใจอยู่ครู่หนึ่ง จู่ ๆ ก็หัวเราะ: "ฮะ น่าสนใจจริง ๆ ลักพาตัวผู้ชาย แล้วยังบังคับให้กระโดดทะเลอีก ตั้งแต่ก่อนไม่เห็นรู้ว่าตัวเมียไร้ประโยชน์สองคนนี้ใจกล้าถึงขนาดนี้"