เสิ่นเหมยออกแรงลากฉางเจวี๋ยมาที่ฟูกนอน แล้วจัดให้เขานอนคว่ำหน้า ดูบาดแผลบนหลังของเขาแล้ว ในใจนางแวบหนึ่งรู้สึกผิด แต่ว่าเพื่อขัดขวางเขาระเบิดตัวเอง ก็ทำได้แค่นี้
นางรูดเสื้อของฉางเจวี๋ยออก เผยให้เห็นแผ่นหลังที่บางเฉียบ ซึ่งเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจากแส้ที่พาดกันเป็นตาราง
หลายเดือนไม่ได้กินอิ่มสักมื้อ ผอมลงไปเยอะ ยังรักษาความงามที่ทำให้คนสั่นสะเทือนฟ้าดินแบบนี้ไว้ได้ ก็เพราะเทพเจ้าประทานบัฟให้พระเอก
เสิ่นเหมยถอนหายใจ แล้วตรวจดูบาดแผลของฉางเจวี๋ยอย่างละเอียด
โชคดีที่นางใช้แรงเบา แผลที่แทงเข้าไปไม่ลึก เลือดออกก็ไม่มาก สิ่งที่ร้ายแรงจริง ๆ คือสภาพจิตใจของเขา และพลังสะท้อนกลับหลังจากถอนพลังระเบิดตัวเองออกมาเมื่อกี้ เกรงว่าเขาจะตื่นขึ้นมา ก็เสียไปแล้วครึ่งหนึ่ง
คิดถึงตรงนี้ เสิ่นเหมยก็ถอนหายใจอีกยาวเหยียด
[ติ้ง ขอแสดงความยินดีกับเจ้าของที่ช่วยเหลือผู้ถูกผู้พิชิต เสิ่น ได้รับรางวัลเป็นชุดยาใหญ่หนึ่งชุด]
เสิ่นเหมยมองกล่องยาแพทย์ที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างกะทันหัน ดีใจจนน้ำตาไหล
นางไม่ได้เรียนวิชาพยาบาล แต่ดูโทรทัศน์และนิยายมาไม่น้อย แค่ปิดแผลง่าย ๆ ยังไหว
พอพันบาดแผลบนหลังของฉางเจวี๋ยเสร็จ เสิ่นเหมยก็เหงื่อท่วมตัว
นางยกมือเช็ดเหงื่อ แล้วฆ่าเชื้อแผลที่นิ้วตัวเองที่บาดไว้ แล้วพันแผลให้เรียบร้อย
หันไปมองซากสัตว์ทะเลที่น่ากลัว กลืนน้ำลายลงคอ ฝืนความกลัวลากซากออกไปโยนข้างนอก ตอนกลางวันจะมีคนมาจัดการซากสัตว์ทะเลโดยเฉพาะ