เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสายตาเย็นชาและโกรธเคืองของหนิงเสวี่ย เสิ่นเหมยกลับรู้สึกสบายใจ
ตอนนี้ฝ่ายที่ผิดคือหนิงเสวี่ย การขอโทษและชดใช้ค่าเสียหายเป็นสิ่งที่สมควร ยิ่งทำแบบนี้ก็ยิ่งช่วยเรียกชื่อเสียงกลับคืนมาได้บ้าง อย่างน้อยก็ให้สาธารณชนรู้ว่าตลอดมาไม่ใช่เธอที่ไปยั่วเย้าหลินหลวน
ในเนื้อเรื่องเดิม ต้นร่างเพื่อหลินหลวนจึงขายสามีมนุษย์สัตว์ทั้งหมดไป กลายเป็นคนเดียวดาย หลินหลวนกลับเปลี่ยนสีหน้า พูดเยาะเย้ยว่าต้นร่างเป็นกบอยากกินเนื้อหงส์ และเพราะเรื่องนี้เอง ชื่อเสียงของต้นร่างในค่ายอรุณจึงตกต่ำถึงขีดสุด ใครเห็นก็ต้องถ่มน้ำลายรด ทำให้พอโจรสลัดบุกมาแทบไม่มีใครยอมยื่นมือช่วยเลยสักคน
ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของหนิงเสวี่ยและหลินหลวน
แม้เธอจะรังเกียจที่ต้นร่างเป็นผู้หญิงไม่ดี ควรถูกส่งไปทำงานหนักที่พม่าก็ตาม แต่ตอนนี้คนที่ใช้ร่างนี้คือเธอ หลินหลวนยังจะเข้ามาให้คลื่นไส้อีก เธอก็ทนไม่ไหวแล้ว
เธอขี้เกียจจะไปยุ่งกับคนเลวแบบนี้ต่อไป จึงเลือกที่จะเผชิญหน้า
เพราะตอนนี้กลายเป็นคนเขตชั้นในแล้ว โอกาสเจอกันก็มีมากขึ้น ถ้าต้องเจอแบบนี้ทุกครั้งจะน่ารำคาญแค่ไหน?
การโต้เถียงด้วยปากเปล่าของหนิงเสวี่ย ย่อมสู้หลักฐานชัดเจนที่เห็นอยู่ตรงหน้าไม่ได้ ผลตัดสินสุดท้ายคือ หลินหลวนต้องโพสต์วิดีโอขอโทษยาว 500 คำบนพาดหัวข่าวของค่ายอรุณ พร้อมกับชดใช้ค่าเสียหายทางจิตใจให้เสิ่นเหมย 20,000 เงินสหพันธรัฐ และห้ามมายุ่งเกี่ยวอีกไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด
ออกมาจากตึกของรัฐบาล ท้องฟ้ามืดลงแล้ว
เสิ่นเหมยเก็บเงิน 20,000 เงินสหพันธรัฐที่เพิ่งได้มา รอยยิ้มบนใบหน้าแทบจะเก็บไม่อยู่