เพื่อรับมือกับคำสั่งสอนของอาจารย์ราคาถูก เจียงถังจึงเข้านอนแต่หัวค่ำ
แต่เมื่อนางมายืนอยู่หน้าประตูเรือนไผ่ หันมองหาที่ใดก็ไม่เห็นเงาของเฟิ่งฉี จิตใจของนางก็พังทลายลงในทันที
เจียงถังเต็มไปด้วยความแค้น มองจ้องเรือนไผ่เขม็ง หากสายตาสังหารคนได้ เจียงถังอยากจะสังหารอาจารย์ราคาถูกของนางจริง ๆ
จริงดังที่ว่า ความคิดอยากฆ่าอาจารย์ไม่เคยหายไป มีแต่จะยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
นางจะขอถอนคำชมเชยที่ให้เฟิ่งฉีเมื่อวานนี้ อาจารย์ผู้นี้ยังคงไว้ใจไม่ได้เช่นเดิม!
เจียงถังรออยู่นาน ก็ไร้ซึ่งเสียงตอบรับ
นางเพิ่งจะเตรียมตัวกลับไปนอนต่อ ก็ได้ยินส่งกระแสจิตของเฟิ่งฉี
"มาป่าไม่กลับ"
ความแค้นของเจียงถังสลายไปในทันที ป่าไม่กลับ?
ที่นั่นคือสถานที่เลือกดาบวิญญาณประจำตัว
หรือว่านางคืออัจฉริยะด้านกระบี่ในตำนาน ถึงขั้นไม่ต้องรอถึงขั้นสร้างฐานก็สามารถเลือกดาบวิญญาณประจำตัวได้แล้ว?
ความคาดหวังของเจียงถังพุ่งขึ้นจนเต็มขีด
นางฉีกใบไม้ออกมาใบหนึ่ง เร่งความเร็วพุ่งไปข้างหน้า
หลังจากผ่านการฝึกฝนพิเศษแบบโหดร้ายมา นางก็สามารถเอาชนะความกลัวความสูงได้แล้ว การบินก็คล่องแคล่วมากขึ้นเรื่อย ๆ
เจียงถังสะกิดสร้อยคอรูปพระจันทร์เสี้ยวของตนเอง "เพ่ยลั่ว ออกมา!"
เอลฟ์ตนนี้ก่อนเมื่อวานยังมีท่าทีเย่อหยิ่งยิ่งนัก แต่หลังจากได้เซ็นสัญญานายบ่าว เพ่ยลั่วก็เปลี่ยนท่าทีไปมาก
อย่างน้อยก็ไม่แสดงท่าทีว่าพวกเจ้าเป็นเพียงมนุษย์แสนต่ำต้อย ไม่คู่ควรพูดด้วยอีกต่อไป
เพ่ยลั่วไม่เต็มใจนักที่จะโผล่ออกมาจากสร้อยคอ หลังจากออกมาจากสร้อยคอ เขาก็เป็นร่างย่อส่วน ขนาดเท่าตุ๊กตา ประณีตงดงาม ลอยอยู่ตรงหน้าเจียงถัง