บางครั้ง ยิ่งเจ้าไม่อยากให้สิ่งใดเกิดขึ้น สิ่งนั้นก็จะมาถึงในวิถีทางที่ประหลาดเสียยิ่งกว่า
ในส่วนลึกของดวงวิญญาณ ค้อนน้อยซึ่งเปล่งแสงสีม่วงทองส่งสารเชื้อเชิญมาอย่างร่าเริง
เสียงค้อนที่ทั้งไร้เดียงสาและหยิ่งยะโสทะลุเข้าไปในทะเลจิตของเจียงถัง ทำให้กระดูกกระบี่โดยกำเนิดของนางสั่นสะเทือนไปถึงไขสันหลัง มันเอ่ยว่า “อย่ามัวรีรออยู่เลย! ข้าไม่ได้พบกระดูกกระบี่โดยกำเนิดมานานนัก รีบมาทำสัญญาเลือดกับข้าเร็วเข้า!”
เจียงถังราวกับถูกสายฟ้าฟาด ถึงกับยืนนิ่งอยู่กับที่
อยากจะร้องไห้
เหตุใดเรื่องราวถึงได้พลิกผันไปในทิศทางที่แปลกประหลาดเช่นนี้?
กระดูกกระบี่โดยกำเนิดถูกค้อนอันหนึ่งหมายตา มันจะเหมาะสมหรือ?
เจียงถังไม่สนใจคำเชื้อเชิญของค้อนน้อย นางยังไม่ยอมแพ้ พยายามรั้งดาบเซียนวิญญาณเอาไว้
“เจ้าไม่ลองคิดถึงข้าอีกครั้งหรือจริง ๆ? สองเรารวมพลังกันออกไปข้างนอกจะได้โดดเด่นเพียงใด!”
ดาบเซียนวิญญาณดูเหมือนจะมีแววร้อนใจอยู่บ้าง
“เจ้าจงเลิกมัวแต่ตื๊อข้าเสียที เจ้าไม่ใช่คนที่ข้าตามหาจริง ๆ ค้อนน้อยนั่นดูจะชอบเจ้าเข้าแล้ว รีบไปทำสัญญากับมันซะเถิด”
สายตาของเจียงถังเลื่อนไปที่ค้อนน้อย ความฝันในใจก็แตกสลายลงในบัดดล
จำเป็นต้องเป็นเช่นนี้จริง ๆ หรือ?
“เจ้าไอ้ระบบ ต่อให้ข้าทำได้เพียงเลือกค้อนนี้จริง ๆ หรือ? ดาบวิญญาณของข้า อย่าเลยนะ!”
เจ้าไอ้ระบบมองดูค้อนสีหม่นหมองนั้น แล้วจินตนาการถึงภาพนายของมันถือค้อนออกศึก
ภาพนั้นช่างงดงามเกินไป มันไม่กล้าคิดต่อ
มันส่ายหน้าด้วยความตื่นตระหนก “นายท่าน พวกเราไม่มีทางเลือกอื่นจริง ๆ หรือ?”