ท่านประธานเหวิน ตื่นได้แล้ว มังกรตัวนั้นจะให้คุณแต่งเข้าตระกูล

ตอนที่ 1 ท่านประธานเหวิน ตื่นก่อน มังกรตัวนั้นจะให้คุณแต่งเข้าบ้าน

7 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ร้อน

ร้อนเหลือเกิน

อ๋าวหมิงอวี่รู้สึกเหมือนเกล็ดทั่วร่างกำลังจะตั้งชัน

เธอเป็นมังกรทองที่เพิ่งโตเต็มวัย วันนี้เป็นครั้งแรกที่เข้าสู่ช่วงติดสัด เพราะเผ่ามังกรกำลังร่อยหรอ เธอจึงต้องคลานขึ้นมาจากใต้ทะเลเพื่อหาคู่ผสมพันธุ์

ชายที่อยู่ใต้ร่างคือชายหนุ่มที่เธอเจอบนเรือสำราญซึ่งแล่นผ่าน เป็นชายที่หน้าตาดีและสะอาดสะอ้านที่สุดเท่าที่เธอเคยพบ

อ๋าวหมิงอวี่กอดเขาแล้วถูไถไปมา ราวกับเขาเป็นก้อนน้ำแข็งยักษ์ คอยมอบความเย็นฉ่ำให้เธอไม่ขาดสาย

แต่ความเย็นนั้นยังคงมีบางอย่างกั้นอยู่ ช่วยบรรเทาความร้อนในกายเธอได้เพียงเล็กน้อย ก่อนที่มันจะปะทุขึ้นมาอีกครั้ง

อ๋าวหมิงอวี่ฉีกเสื้อผ้าของชายหนุ่ม แล้วแนบใบหน้าลงไป เลือดร้อนในกายยังคงเดือดพล่าน ราวกับไม่พอใจกับการเสียดสีเพียงผิวเผิน

อ๋าวหมิงอวี่ใช้ฟันกัดลงไปตามสัญชาตญาณ จากนั้นก็ได้ยินเสียง “ซี้ด”

ชายหนุ่มตื่นแล้ว

เธอเหวี่ยงหมัดใส่เขาโดยไม่ทันคิด เรื่องนี้เขาหมดสติไปเสียยังจะดีกว่า

เมื่อครู่อ๋าวหมิงอวี่ใช้เวทมนตร์ทำให้เขาหลับไปแล้วแท้ ๆ

หมัดชกพลาดเป้า

ชายหนุ่มเบี่ยงศีรษะหลบ

เสียงของเขาแหบพร่า “คุณเป็นใคร?”

อ๋าวหมิงอวี่กดเขาไว้ใต้ร่าง ดวงตาเปล่งประกายในแสงไฟสลัว “นอนสักตื่นสิ แล้วฉันจะให้รางวัล”

เธอเป็นมังกร ต่อให้ไม่ทำให้เขาสลบก็สามารถบังคับให้เขาร่วมมือได้ แต่แบบนั้นจะทำให้เธอเสียจังหวะ

ถ้าเธออดใจไม่ไหวกลับคืนร่างมังกรขึ้นมา ตัวตนก็จะถูกเปิดเผย

หน้าอกของเหวินเหยียนโจวปวดแปลบ เมื่อครู่เขาถูกกัดตรงนี้จนตื่น ตอนนี้มีรูเลือดอยู่สองรู เลือดยังคงไหลซึมออกมา

ผู้หญิงคนนี้กล้าดีเกินไปแล้ว

เหวินเหยียนโจวพยายามผลักเธอออก “คุณรู้ไหมว่าผมเป็นใคร? ถ้าลงไปตอนนี้ ผมจะไม่เอาเรื่อง”

อ๋าวหมิงอวี่รู้สึกเหมือนสมองกำลังจะถูกเผาจนไหม้ จะมีเวลามาสนใจด้วยหรือว่าเขาเป็นใคร?

อีกอย่าง ต่อให้เขาจะเอาเรื่อง เขาจะตามเธอลงไปในทะเลได้หรือไง?

สายตาของเธอจับจ้องรูเลือดสองรูนั้น

ตามปกติแล้วมังกรไม่กินคน แต่ตอนนี้พอเธอมองเลือดสีแดงสดตรงนั้น คอก็พลันแห้งผาก เลือดมังกรร้อนระอุในกายเดือดปุด ๆ ราวกับกำลังเร่งเร้าให้เธอต้องการมากกว่านี้

อ๋าวหมิงอวี่กดมือของชายหนุ่มที่พยายามผลักเธอออกไว้แน่น “อย่าขยับ นายหนีไม่รอดหรอก”

เหวินเหยียนโจวผลักเธอไม่ออกจริง ๆ

ผู้หญิงคนนี้ดูบอบบางอ่อนนุ่ม แต่เมื่อนั่งทับอยู่บนตัวเขากลับหนักราวกับภูเขาลูกใหญ่ ต่อให้เขาไม่เคยละเลยการออกกำลังกาย ตอนนี้ออกแรงเต็มกำลังแล้วก็ยังขยับเธอไม่ได้แม้แต่น้อย

หรือเธอวางยาเขา?

อ๋าวหมิงอวี่ไม่สนใจแรงดิ้นรนของมนุษย์ผู้อ่อนแอ ก้มหน้าลงไปต่อ พยายามใช้พื้นที่ผิวให้มากที่สุดสัมผัสผิวกายของเขา

เย็นจัง

จะทำยังไงถึงจะได้มากกว่านี้?

ร่างมังกรของเธอแทบจะมีไอร้อนลอยออกมาแล้ว

ทั้งที่มังกรเป็นสัตว์เลือดเย็นแท้ ๆ

อ๋าวหมิงอวี่ถูไถไปมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า หางที่ไม่มีใครมองเห็นค่อย ๆ โผล่ออกมา แล้วพันรอบเอวชายหนุ่ม

เหวินเหยียนโจวรู้สึกเพียงว่ารอบตัวแน่นขึ้น ราวกับมีโซ่เส้นหนึ่งพันเอวเขาไว้

ผู้หญิงคนนี้เป็นโจรสลัดมาจากไหนกัน ถึงได้เตรียมของแบบนี้มาด้วย!

เรือสำราญกำลังแล่นอยู่กลางทะเลก็จริง แต่ไม่ได้ออกนอกเขตน่านน้ำควบคุม แล้วคนร้ายใจโหดแบบนี้โผล่มาจากไหนกัน

ไม่สิ มือทั้งสองข้างของเธอก็จับมือเขาไว้ แล้วโซ่นั่นพันมาจากไหน?

อ๋าวหมิงอวี่ใช้หางลูบไล้ร่างเขา ปลายลิ้นเลียเลือดที่ติดอยู่บนตัว ร่างกายอ่อนนุ่มสบายเหมือนจะรู้สึกดี แต่ก็เหมือนทรมานอยู่ด้วย

ต้องกลับคืนร่างมังกรทั้งตัวถึงจะได้หรือเปล่า?

อ๋าวหมิงอวี่เงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ถ้าอย่างนั้นก็ทำได้แค่ทำให้เขาหลับยาวไปเลย

อ๋าวหมิงอวี่รัดหางแน่นขึ้น ยกมือข้างหนึ่งขึ้น “ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว”

มุมปากของเธอยังเปื้อนเลือดของเขา ส่วน “โซ่” ที่เอวก็รัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ เหวินเหยียนโจวจึงพูดออกมาตามสัญชาตญาณว่า “คุณอยากทำอะไร ผมร่วมมือได้”

อ๋าวหมิงอวี่ไม่หวั่นไหว “ฉันไม่เชื่อหรอก”

มนุษย์เจ้าเล่ห์กันทั้งนั้น ถึงเธอจะขึ้นฝั่งไม่บ่อย แต่ก็ใช่ว่าไม่เคยเจอคน จะถูกหลอกง่าย ๆ ได้ยังไง

เหวินเหยียนโจวถาม “คุณ...อยากผสมพันธุ์ใช่ไหม?”

แล้วจะเป็นอะไรได้อีก?

“คุณทำตั้งนานก็ยังไม่สำเร็จ แปลว่าไม่เคยมีใครสอนสินะ?”

เหวินเหยียนโจวไม่ใช่คนโง่

เขาไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปนานแค่ไหน แต่ผู้หญิงคนนี้ถูไถตัวเขาไปมา แถมยังใช้ “โซ่” กัดจนหน้าอกเขาเป็นแผล แต่กลับไม่สำเร็จสักที ไม่ก็เธอชอบอะไรแปลก ๆ ไม่ก็ไม่รู้วิธีเลยสักนิด

ดูจากท่าทางร้อนใจขนาดนี้ น่าจะเป็นอย่างหลังมากกว่า

ถ้าเป็นอย่างแรก เขายิ่งไม่มีทางปล่อยให้เธอทำให้สลบ

ไม่อย่างนั้น ภาพข่าวที่ผู้ก่อตั้งเครือบริษัทอวิ๋นเชวี่ยถูกทรมานทางเพศจนตายบนเรือสำราญสุดหรูคงผุดขึ้นมาในหัวทันทีว่า สื่อจะเขียนข่าวกันยังไง

อ๋าวหมิงอวี่ไม่รู้วิธีจริง ๆ

ตอนนี้เธอทรมานมาก ทรมานจนแทบระเบิด ราวกับเนื้อมังกรกำลังจะถูกไฟย่างจนสุก

ช่วงติดสัดนี่น่ารำคาญจริง ๆ

เหวินเหยียนโจวเห็นว่าเธอยังไม่ชกลงมา จึงพูดต่อ “ถ้าคุณทำให้ผมสลบ ก็จะไม่มีใครสอนคุณแล้วนะ”

อ๋าวหมิงอวี่ร้อนจนแทบมีไฟพุ่งออกจากร่าง ควบคุมตัวเองไม่อยู่ จึงทำได้เพียงเชื่อเขาไปก่อน “ถ้าคิดเล่นตุกติก ฉันจะกดนายลงทะเลให้จมน้ำตาย”

“...ได้”

อ๋าวหมิงอวี่พยายามเก็บหางกลับไปเต็มที่ เพื่อรักษาร่างมนุษย์ของตัวเองไว้

เหวินเหยียนโจวพยายามพลิกตัวขึ้น อ๋าวหมิงอวี่ก็ยอมให้เขาทำสำเร็จ

เหวินเหยียนโจวได้เป็นฝ่ายคุมเกม เขาพลิกตัวกดเธอไว้ใต้ร่าง

โทรศัพท์อยู่ตรงหัวเตียง เขาพยายามกัดคออ๋าวหมิงอวี่ มือข้างหนึ่งควบคุมเอวเธอไว้ ส่วนอีกข้างฉวยโอกาสหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

อ๋าวหมิงอวี่ไม่สนใจการกระทำเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเขา ยังไงเขาก็กัดไม่เจ็บ ตอนนี้เธอรู้สึกดีขึ้นมากจริง ๆ ดูเหมือนควรทำแบบนี้แหละ

เธอจำไว้แล้ว

คราวหน้าจะไม่ปล่อยให้คนอื่นเป็นฝ่ายคุมเกมอีก

เหวินเหยียนโจวฉวยโอกาสหยิบโทรศัพท์ออกมา แต่ไม่ว่าจะกดปุ่มยังไง หน้าจอก็ยังมืดสนิท ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ

อ๋าวหมิงอวี่พูดว่า “ถ้านายยังเล่นกล่องดำอันนั้นอีก ฉันจะเปลี่ยนนายให้กลายเป็นกล่องซะ”

เหวินเหยียนโจว...วางโทรศัพท์ลง

พวกเธอควบคุมอุปกรณ์สื่อสารไว้ เป็นการลงมือกันเป็นกลุ่มหรือไง?

อ๋าวหมิงอวี่ฉีกเสื้อผ้าของทั้งคู่จนขาดวิ่นไปนานแล้ว ไฟในห้องก็ไม่ได้ปิดหมด โคมไฟกลางคืนสลัว ๆ ยังพอเผยให้เห็นเค้าโครงร่างของทั้งสองคน

เหวินเหยียนโจวมองเห็นใบหน้าของคนบนเตียงชัดเจน เธอเป็นผู้หญิงที่ยังสาวและสวยมาก ผิวเนียนละเอียด ไม่เห็นร่องรอยจากการโดนแดดโดนลมแม้แต่น้อย แถมยังมีกลิ่นหอมประหลาดจาง ๆ

เขาอยากกัดเธอให้เลือดออกเป็นการแก้แค้น แต่กลับพบว่าผิวที่ดูเนียนนุ่มนั้นกัดยากเหลือเกิน

อีกอย่าง เธอดูกระวนกระวายมาก แต่ร่างกายกลับเย็นอยู่เสมอ

ทั้งที่มีเสียงหัวใจเต้นแท้ ๆ

เขายังหา “โซ่” ที่อ๋าวหมิงอวี่ใช้มัดตัวเองไม่เจอด้วย

เป็นโจรสลัดมือใหม่ที่เพิ่งลงมือครั้งแรก ไม่ค่อยรู้ประสีประสางั้นหรือ?

“อึก”

ความเจ็บแปลบแล่นเข้ามา อ๋าวหมิงอวี่งอตัวเข้าหากัน

เหวินเหยียนโจวเองก็ครางอู้อี้

เธอก็ไม่ได้ไร้เทียมทาน แค่...

เขี้ยวแหลมของอ๋าวหมิงอวี่ฝังลงบนไหล่เขา เธอเจ็บมาก มนุษย์บ้าคนนี้กล้าทำให้เธอบาดเจ็บได้ยังไง

อ๋าวหมิงอวี่ปิดตาลง ไม่ยอมให้ลักษณะเฉพาะของมังกรเผยออกมา

เหวินเหยียนโจวรู้สึกว่าไหล่ตัวเองถูกเธอกัดจนเลือดออกเหมือนกัน

เธอช่างเอาแต่ใจจริง ๆ

อ๋าวหมิงอวี่ถูกกดลงไป

ยิ่งทั้งสองเสียดสีกัน แรงกระตุ้นที่อยากเคี้ยวกินมนุษย์ในตัวเธอก็ยิ่งรุนแรงขึ้น

ถึงจะไม่เคยมีมังกรตัวไหนสอนเธอ แต่เธอรู้ว่าการผสมพันธุ์ของมังกรนั้นต้องกัด รัดพัน และคำรามใส่กัน ทั้งที่ดูทรมานแสนสาหัส แต่เพื่อสืบพันธุ์ พวกมันก็ต้องทนรับมันเดือนละครั้ง

ตอนนี้เธอแค่อยากรัดเขาไว้ แล้วกลืนกินเขาเสีย

มังกรคือสัตว์ป่า สัตว์ป่าก็ต้องรัดคนแล้วกินคน!

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป