"สวี่ต้าเม่า แกอยากโดนต่อยหรือไง?"
ฉาจู้ไม่ตามใจเขาแน่ พูดจบก็ถกแขนเสื้อเตรียมจะอัดเขา
"ท่านผู้เฒ่าหนึ่ง ดูเขาสิ"
สวี่ต้าเม่ารีบหลบไปหลังอี้จงไห่ทันที
เรื่องชกต่อย เขาไม่ถนัดจริง ๆ
"พอแล้ว"
อี้จงไห่ห้ามฉาจู้ไว้ ครุ่นคิดสักพักแล้วพูดว่า "งั้นเอาแบบนี้ สวี่ต้าเม่ไปกับผู้เฒ่าสาม ผู้เฒ่าสามเป็นครู เป็นคนซื่อตรง ไม่หลอกลวงหรอก"
"ท่านผู้เฒ่าหนึ่งนี่สายตาดีจริง"
เหยียนปู้กุ้ยยืดอกเชิดหน้าขึ้นทันที
คนอื่น ๆ พอใจกับข้อตกลงนี้
ดังนั้น
สวี่ต้าเม่าและเหยียนปู้กุ้ยเดินไปที่เรือนหลัง พอเคาะประตู ก็ได้ยินเสียงหลัวเสี่ยวเอ๋อดังมาจากในเรือน
"เป็นท่านผู้เฒ่าสองหรือเปล่าคะ?"
น้ำเสียงหลัวเสี่ยวเอ๋อทุ้มต่ำ
เหยียนปู้กุ้ยกับสวี่ต้าเม่าสบตากัน แวบหนึ่งก็เห็นความตกใจในแววตาของอีกฝ่าย
หลิวไห่จง แกนี่มันควรตายจริง ๆ
สวี่ต้าเม่าเตรียมจะอ้าปาก แต่เหยียนปู้กุ้ยดึงตัวเขาไว้ทีหนึ่ง
"หลัวเสี่ยวเอ๋อ ข้าพาเสบียงมาให้พวกเจ้า"
เหยียนปู้กุ้ยเลียนแบบหลิวไห่จง พูดด้วยน้ำเสียงข้าราชการ
"โยนเข้ามาก็พอ" หลัวเสี่ยวเอ๋อดูเหมือนจะถอนหายใจอย่างโล่งอก "เช่าเหวินให้ข้ามาบอกท่านว่า เรื่องงานของกวงฝู เดี๋ยวเขาออกไปจะจัดการให้เลย หลายวันนี้ลำบากท่านแล้ว"
เหยียนปู้กุ้ยกับสวี่ต้าเม่าสบตากันอีกครั้ง ต่างเห็นโทสะในสายตาอีกฝ่าย
จากนั้นก็แอบถอยออกมาอย่างเงียบ ๆ
หลัวเสี่ยวเอ๋อฟังความเคลื่อนไหวอยู่พักหนึ่ง จึงกระซิบกับหลินเส้าเหวินที่อยู่ข้าง ๆ "ดูเหมือนพวกเขาจะไปแล้วนะ"