หลังจากหลินเส้าเหวินนวดกดจุดฝังเข็มและจ่ายยาให้คาดังฟูและคณะแบบครบวงจร
คาดังฟู ลูฟูซือจี และคนอื่นๆ ถึงกับตะลึงทันที มองหลินเส้าเหวินด้วยแววตาเปี่ยมไปด้วยความเลื่อมใสในสิ่งลึกลับ หลินเส้าเหวินแค่บีบนวดพวกเขาไม่กี่ที แต่พวกเขากลับรู้สึกว่าร่างกายเบาสบายขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
นี่ไม่ใช่เวทมนตร์ของหัวเซี่ยแล้วจะเป็นอะไรไป?
"พวกบ้านนอกไม่เคยเห็นของดี" หยางเว่ยกั๋วบ่น
"ใครว่าไม่ใช่" หลี่ซินหมินเองก็ทำหน้ารังเกียจ
ล่ามทำเป็นไม่ได้ยิน
อังเดรถูกส่งไปเซี่ยเหอด้วยรถจากกองรถแล้ว อีกสักพักคงรู้ผล
คาดังฟูและพวกห้อมล้อมหลินเส้าเหวิน ถามคำถามประหลาดๆ มากมาย
ล่ามเหงื่อแตกพลั่ก แม้แต่บางคำเขายังไม่รู้จะแปลอย่างไร ได้แต่มองหลินเส้าเหวินด้วยสายตาอ้อนวอน เพราะรู้ว่าหลินเส้าเหวินพูดรัสเซียได้
หลินเส้าเหวินจนใจ ต้องอธิบายให้พวกเขาฟังด้วยตัวเอง
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
เมื่อหยางเว่ยกั๋วเห็นสีหน้าไม่สบอารมณ์ของหลินเส้าเหวิน จึงรีบพูดว่า "คุณคาดังฟูครับ ท่านรัฐมนตรีหลินยังต้องปรุงยาให้พวกคุณ อย่ารบกวนท่านทำงานเลยครับ"
"ขอโทษด้วยครับ ผมว่าแพทย์แผนจีนมันมหัศจรรย์เกินไปจริงๆ" คาดังฟูรีบลุกขึ้นขอโทษ
"ไสหัวไป" หลินเส้าเหวินขมวดคิ้ว
หยางเว่ยกั๋วกับหลี่ซินหมินสบตากัน แล้วรีบส่งสายตาให้ล่าม
"ท่านรัฐมนตรีหลินพูดว่าอะไรหรือ?" คาดังฟูมองล่าม