"ทำไมล่ะนั่น"
สวี่ต้าเม่าร้อนใจขึ้นมา เขาเพิ่งโดนปรับไปห้าพัน พูดจริง ๆ เลยนะ ห้าพันเต็ม ๆ นั่นแหละ ต่อให้ซ่อมห้องน้ำก็ไม่ได้เกินร้อยเดียว ในซื่อเหอย่วนมีอยู่หลายสิบครัวเรือน เกือบหนึ่งในสามของทั้งหมด แต่เงินที่เหลือ เขาไม่อยากออกหรอก
"ก็เพราะนายตีกันแท้ ๆ ทำให้ตำแหน่งซื่อเหอย่วนดีเด่นของเราโดนยกเลิกไป" หลิวไห่จงจ้องตาเขม็ง
"หา โดนยกเลิกแล้ว"
"แล้วนี่ทำไงดีล่ะ"
"จบ จบเห่"
ชาวซื่อเหอย่วนกระซิบกระซาบกัน แทบอยากเข้าไปกัดสวี่ต้าเม่าสักคำ
สวี่ต้าเม่าและจางวั่นเห็นท่าไม่ดี เลยหงอไปทั้งคู่
เขาไม่ใช่หลินเส้าเหวินนะ จะกล้าตัดขาดตัวเองจาก "ประชาชน"
"พอเถอะ ก็แค่ซ่อมห้องน้ำไม่ใช่เหรอ ฉันออกเงินเอง" จางวั่นตะโกนเสียงดัง
"นี่นายโง่รึไง" สวี่ต้าเม่าดึงมือเธอแรง ๆ
"นี่มันแค่กี่สตางค์กัน" จางวั่นทำหน้ามั่น
"โอเค ในเมื่อพวกนายยอมตกลง งั้นก็จบ" อี้จงไห่ดีใจอย่างมาก "คนอื่นตามค่าใช้จ่ายครัวเรือนละหนึ่งหยวน เอาไปจ่ายให้ผู้เฒ่าสาม พรุ่งนี้เริ่มลงมือสร้าง"
ต่อให้ขี้งกอย่างเจียจางซื่อ ก็ยังควักเงินออกมาหนึ่งหยวนอย่างไม่ลังเล
หลินเส้าเหวินและหลัวเสี่ยวเอ๋อเห็นดังนั้นก็ลุกขึ้นเตรียมกลับบ้าน
"เดี๋ยวก่อน หลัวเสี่ยวเอ๋อ แล้วพวกนายล่ะ ไม่จ่ายเงินกันเหรอ" จางวั่นตะโกนออกมา
"อ้อ จริงสิ หลินเส้าเหวิน พวกนายไม่ต้องออกเงิน"
อี้จงไห่เสริม ตอนนี้คือการรวมหัวจัดการกับสวี่ต้าเม่า จะไปยั่วหลินเส้าเหวินอีกไม่ได้แล้ว ต้องไปรบสองด้านน่ะยากเกินไป