“หมอน้อย ”
“เลขาฯ เจ้า มาได้ยังไง?”
หลินเส้าเหวินมองจ้าวเอ้อด้วยความดีใจ
“เรื่องสำคัญขนาดรับเจ้าสาวยังไม่บอกพวกเราเลย ไม่เข้าท่าเอาซะเลย” จ้าวเอ้อทำเป็นไม่พอใจ
“ก็กลัวรบกวนทุกคนนี่นา” หลินเส้าเหวินเก้อเขิน
“จะรบกวนอะไรได้ เจ้าแต่งงานกับสาวในหมู่บ้าน ทุกคนดีใจจะตาย” จ้าวเอ้อหัวเราะ
นี่เป็นเรื่องจริง
เรื่องเมียหนีของหลินเส้าเหวินแพร่ไปทั่วหมู่บ้าน หลายคนคุยกันว่าเขาจะแต่งสาวตระกูลใหญ่คนใหม่อีกคน แต่ไม่คิดว่าเขาจะเลือกสาวบ้านนอกแบบนี้ ยิ่งทำให้ผู้คนนับถือเขามากขึ้น
background สำคัญมาก
“ผมก็เป็นลูกกรรมกรเหมือนกัน” หลินเส้าเหวินยิ้ม
“พูดได้ดี”
หลายคนปรบมือเอง ยิ่งมองหลินเส้าเหวินยิ่งถูกตา
ยุคนี้ คนเมืองหยิ่งทะนงจนหางชี้ฟ้า
ไอ้หนุ่มที่มาฉายหนังนั่น ถ้าไม่ใช่เพราะหลินเส้าเหวินส่งจดหมายมาสั่งให้พวกเขาสั่งสอน มันก็คงถูกพวกเขาบูชาเหมือนเทพเจ้า
ตอนนี้ดีแล้ว มาฉายหนังในหมู่บ้านยังไม่กล้าปริปาก แถมไม่กล้ารับสินบนอีก
“ไป กลับบ้านเรากัน”
ฉินคานจับมือหลินเส้าเหวินอย่างสนิทสนม เลขาฯ คนอื่นๆ ช่วยต้อนรับแขก
เพิ่งเข้าหมู่บ้าน ก็เห็นโต๊ะถูกจัดเต็มทั้งหมู่บ้าน ผู้คนขวักไขว่ไปหมด
เด็กๆ กลุ่มหนึ่งวิ่งเล่นรอบหลินเส้าเหวินเพื่อดูเจ้าบ่าว