หลินเส้าเหวินยังไม่ทันได้ตอบ ก็เห็นหัวหน้าหวังรีบร้อนมาถึง เธอเห็นหลินเส้าเหวินก็รีบจับมือเขาแล้วถามว่า "หัวหน้าหลิน เกิดอะไรขึ้น?"
ผู้อาวุโสทั้งสามถูกอัดเข้าไปอีกดอก
"ก็งานแต่งสวี่ต้าเม่าน่ะสิ ไม่รู้ทำไม จู่ ๆ ก็มีพวกคนจับฉาจู้มารุมซ้อม" หลินเส้าเหวินถอนหายใจ "คนในบ้านห้ามเท่าไหร่ก็ไม่หยุด ดูสิ ฉาจู้โดนซะยับเลย"
"คุณมั่ว!" จางวั่นก้าวออกมา ตะโกนลั่น "คุณกับฉาจู้ต่างหากที่เป็นคนลงมือ..."
"หุบปาก"
หน่วยร่วมป้องกันกับหัวหน้าหวังตวาดพร้อมกัน
จางวั่นสะดุ้งเฮือก ไม่กล้าปริปากต่อ
"พวกที่นอนอยู่ตรงนู้นเป็นไงบ้าง?" เจ้าหน้าที่หน่วยร่วมป้องกันถามขึ้นอีก
"ก็คงไม่ใช่ว่ามีคนมาบุกถึงในบ้านเรา แล้วเราจะไม่ขัดขืนกันหรอกนะ?" หลินเส้าเหวินปรายตามองอี้จงไห่ พูดอย่างชอบธรรม "ดังนั้นเราก็เลยขัดขืนพวกคนร้ายพวกนี้ ภายใต้การสนับสนุนของผู้อาวุโสทั้งสาม..."
"ใช่ ๆ ๆ พวกเราต้องต่อต้านพวกคนร้ายพวกนี้" อี้จงไห่รีบเสริม
"หัวหน้า ท่านต้องตัดสินให้พวกเราหน่อย" หลิวไห่จงรีบบอก "งานแต่งที่กำลังไปได้ดี ๆ ถูกพวกนี้พังหมดเลย"
"จะว่าไป ต้องจับพวกมันให้หมด" เหยียนปู้กุ้ยเกลียดชังจริง ๆ อาหารดี ๆ ตั้งโต๊ะ เขาพึ่งกินไปได้ไม่กี่คำเอง
"จับ"
หัวหน้าหน่วยร่วมป้องกันโบกมือ ทุกคนก็ถูกกดลงกับพื้น
"อ้อ แล้วก็ ฉันได้ยินว่า... หัวโจกที่มาหาเรื่องน่ะ เป็นลูกพี่ลูกน้องของเมียสวี่ต้าเม่า" หลินเส้าเหวินพูดยาน "ไม่รู้ว่าเมาแล้วอาละวาด หรือมีคนบงการ..."