วันที่ห้าเดือนอ้ายตามปฏิทินจีน
หิมะตกหนัก
เป็นวันดีเหมาะแก่การแต่งงานและการเริ่มงาน
ที่โรงงานเหล็กกล้าเวลานี้กำลังจัดประชุมระดมพลครั้งใหญ่ เมื่อปีใหม่มาถึง โรงงานก็ได้รับภารกิจใหม่จากกระทรวง บรรดาผู้นำโรงงานต่างขึ้นกล่าวปราศรัยตามลำดับ ทว่าคราวนี้ไร้เงาของหลินเส้าเหวิน
หลายคนกำลังสอบถามข่าวไปทั่วว่าทำไมหลินเส้าเหวินถึงถูกปลดจากตำแหน่ง แต่คนที่รู้เรื่องภายในมีเพียงหยางเว่ยกั๋วกับหลี่ซินหมินเท่านั้น แต่ทั้งสองคนต่อให้ตายก็จะไม่ยอมเปิดเผยข่าวนี้ออกไปเด็ดขาด
เมื่อผู้นำโรงงานคนสุดท้ายกล่าวจบ
หยางเว่ยกั๋วก็กลับขึ้นไปบนเวทีอีกครั้ง มองไปยังผู้คนด้านล่างแล้วพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า "สหายหลินเส้าเหวินถูกระงับตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายการแพทย์ชั่วคราวเนื่องจากปัญหาส่วนตัวบางประการ แต่ปีนี้ข้าพเจ้ามีภาระต้องดูแลการผลิต ทำให้ไม่มีเวลาพอที่จะบริหารฝ่ายการแพทย์ ดังนั้นเมื่อครู่พวกเราผู้นำโรงงานได้หารือกันแล้ว"
"ให้ฝ่ายการแพทย์มีสหายหลินเส้าเหวินรักษาการตำแหน่งผู้อำนวยการไปก่อน ดูแลงานประจำวันทั้งหมดของฝ่ายการแพทย์"
"นี่มัน..."
พวกอี้จงไห่ที่เมื่อครู่ยังคอยดูตลกอยู่ถึงกับอึ้งไป
ครั้งก่อนบอกว่าปลดจากตำแหน่งก็ไม่ได้ยกเลิกสวัสดิการและเงินสนับสนุนของหลินเส้าเหวิน คราวนี้ยังให้เขารักษาการผู้อำนวยการอีก เท่ากับถอดกางเกงผายลมหรือเปล่า?
"เมื่อไม่มีใครคัดค้าน เรื่องนี้ก็จัดการตามนี้แล้วกัน เลิกประชุม"
หยางเว่ยกั๋วทิ้งท้ายประโยคหนึ่งแล้วก็เดินจากไปก่อน
หลิวไห่จงอ้าปากจะพูด สุดท้ายก็ไม่กล้าเอ่ยคำคัดค้านออกมา