"หัวหน้าหลิน แต่งงานทั้งทีต้องเลี้ยงฉลองนะ" มีคนส่งเสียงโห่แซวขึ้น
"ใช่แล้ว นายเป็นถึงหัวหน้าใหญ่ งานเลี้ยงจะเล็กไม่ได้เด็ดขาด" เจียจางซื่อก็พูดเสียดสี
"แต่งงานต้องจัดใหญ่เหรอ" หลินเส้าเหวินถามอย่างสงสัย
"ก็แน่นอนสิ" เจียจางซื่อตอบอย่างถือดี
"งั้นที่บ้านนาย เจี่ยตงสวี่แต่งกับฉินเพ่ยหรู ก็ผ่านฉลุยแบบไม่มีอะไรเลยรึไง" หลินเส้าเหวินย้อนถาม
ฉินเพ่ยหรูที่กำลังดูความวุ่นวาย หน้าซีดลงทันที
เธอไม่เคยคิดฝันว่าจะมีงานแต่งอะไรเลย ขนาดค่าสินสอดยังเรียกแค่ยี่สิบหยวน
"ใช่แล้ว เจียจางซื่อ ถ้าหล่อนไม่พูดข้าก็ลืม" ภรรยาปู้กุ้ยเอออกหน้าออกตา "ตอนเจี่ยตงสวี่หล่อนแต่งงาน ข้าไม่เห็นหล่อนเลี้ยงน้ำชาใครเลยนี่"
"ถึงเจี่ยตงสวี่บ้านหล่อนจะแต่งครั้งที่สอง แต่ฉินเพ่ยหรูเค้าแต่งครั้งแรกนะ" ภรรยาของหลิวไห่จงเสริม
"ไปไกล ๆ เลย บ้านเราฐานะอะไร บ้านไอ้เด็กเวรฐานะอะไร จะมาเทียบกันได้ไง" เจียจางซื่อกลอกตาอย่างรำคาญ
"เงินบ้านเราลอยมาจากฟ้าเหรอ" หลัวเสี่ยวเอ๋อกลอกตาบ้าง
"อีเด็กไม่รักดี นี่แกมีสิทธิ์พูดด้วยเหรอ" เจียจางซื่อยิ้มเย็น "ไร้ยางอายสิ้นดี ถามผู้ชายต่อหน้าว่าจะแต่งเมื่อไหร่ ช่างเป็นตัวสิ้นเปลืองจริง ๆ"
คุณ...
ถึงหลัวเสี่ยวเอ๋อจะปากจัด แต่เจียจางซื่อน่ะเหนือชั้นกว่า
เธอโกรธจนตัวสั่น
"ขอโทษนะ แต่หลัวเสี่ยวเอ๋อมีห้องใหญ่ถึงสามห้องในบ้านนี้" หลินเส้าเหวินจับมือหลัวเสี่ยวเอ๋อ พูดพลางยิ้ม "เจียจางซื่อ บ้านแกมีห้องเดียว เจี่ยตงสวี่ยังออกลูกถี่ยิบราวกับแม่ไก่ไข่ เวลาจัดหนักกันกลางคืน แกฟังอยู่นอกมุมห้องไม่ขาดสินะ"