"แม่ เป็นไงบ้าง" จางลี่หัวเราะเบา ๆ
"ไม่ต้องถามเลย แค่หน้าตาก็เหมือนพระเอกงิ้วแล้ว ยังนิสัยท่าทางอีก... สุดยอด สมกับเป็นนักศึกษา ไม่แพ้พวกผู้นำที่มาตรวจงานในหมู่บ้านเราเลย" แม่ของฉินพูดอย่างตื่นเต้น "คราวก่อนดูไม่ชัด คราวนี้ได้เห็นชัดแล้ว"
"คุณหมอหลินเขาเป็นผู้นำอยู่แล้ว" ซุนเสียพี่สะใภ้คนรองเตือน
"ใช่ ๆ เช่าเหวินเป็นหัวหน้าฝ่ายแล้วนะ..." แม่ของฉินหันไปทางฉินเจี้ยนเซ่อ "พี่ใหญ่ ลองบอกแม่หน่อย หัวหน้าฝ่ายกับเลขาฯ ใครใหญ่กว่ากัน"
"เลขาฯ มีเงินเดือน 115 เหรอ" ฉินเจี้ยนเซ่อค้อนให้นางทีหนึ่ง
"แกว่าเท่าไหร่นะ" แม่ของฉินเกือบล้มลงกับพื้น
คุณพระช่วย นางอายุป่านนี้ ยังไม่เคยเห็นใครได้เกิน 50 หยวนเลย
ในห้องโถงกลาง
"หลินเส้าเหวิน ตอนนี้ฉินหวยหรูท้องลูกของแกแล้ว แกจะจัดการยังไง" ฉินซานทำหน้าดุ
"ผมเลี้ยงเอง"
หลินเส้าเหวินพูดแค่สั้น ๆ ก็ทำให้ฉินซานพูดไม่ออก
เขาจะถามว่าแกจะเอาอะไรเลี้ยง ก็ไม่ได้
เขาไม่ใช่พวกผู้หญิงที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรที่บ้าน เงินเดือนสูงขนาดนี้ อย่าว่าแต่เลี้ยงสองคนเลย มาอีกกี่ปากก็ไม่ใช่ปัญหา
จะพูดเรื่องเงินเหรอ
ของที่หลินเส้าเหวินเอามาให้เมื่อกี้ ถ้าจะเรียกว่าเป็นค่าสินสอด ก็ไม่มีใครในอำเภอชางผิงทั้งนั้นที่ใจป้ำขนาดนี้ นมผง ไมโล ลูกอม... นี่ยังไม่นับรวมเสื้อผ้าอีกหลายชุด ก็ปาเข้าไปเป็นร้อยหยวนแล้ว