พรุ่งนี้เธอก็ต้องกลับคณะแล้ว
อยากเจอหลินซิงเหอ แต่ไม่ว่าหยางหลิ่วจะไปบ้านอาของหลินซิงเหอ หรือไปยังที่ที่ได้ยินมาว่าหลินซิงเหอจะไป
อย่าว่าแต่ตัวคนเลย แม้แต่เงาก็ยังไม่เห็น
หยางหลิ่วแค่ไม่ค่อยฉลาด ไม่ได้โง่
เมื่อนำเรื่องที่จู่ ๆ เธอได้รับโทรศัพท์จากหัวหน้าคณะสั่งให้กลับไป กับเรื่องที่หลังจากนั้นก็ไม่ได้เจอหลินซิงเหอมารวมกัน
ในที่สุดเมื่อวานหยางหลิ่วก็คิดออก
เรื่องพวกนี้หลินซิงเหอเป็นคนทำทั้งนั้น
ตามเหตุผลแล้ว หยางหลิ่วควรโทษหลินซิงเหอเรื่องพวกนี้
แต่หยางหลิ่วจะทำใจโทษหลินซิงเหอได้อย่างไร?
เธอกลับพุ่งเป้าไปที่อวี๋หว่าน ซึ่งยังคงหาตัวไม่พบ
ถึงขั้นคิดว่าการที่หาข่าวของอวี๋หว่านไม่เจอ เป็นเพราะหลินซิงเหอคอยปกป้องเธอ
เดิมทีวันนี้เธอตั้งใจออกมาซื้อของสักหน่อย จะได้เอากลับไปฝากญาติที่เมืองหลวงกับหัวหน้าคณะศิลปะการแสดง
อย่างไรเสียเธอก็อ้างเหตุผลขอลาหยุดมา ตอนนั้นหัวหน้าคณะยังเป็นห่วงเธออยู่เลย
ผลกลับกลายเป็นว่าเธอถ่อมาที่ไกลขนาดนี้ ก็เพื่อมาตามหลินซิงเหอ
แม้จะคุยกันผ่านโทรศัพท์ หยางหลิ่วยังสัมผัสได้ถึงความโมโหของหัวหน้าคณะ
ใครจะไปคิดล่ะ?
เพิ่งมาถึงก็เจออวี๋หว่านที่ตามหาเท่าไรก็ไม่พบเข้าเสียแล้ว!
ถ้าหยางหลิ่วไม่เข้ามาหาเรื่อง แบบนั้นยังจะเรียกหยางหลิ่วได้อีกหรือ?
แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นว่าหยางหลิ่วถูกอวี๋หว่านเล่นงานเสียเอง
ถ้าคนที่คิดไม่ซื่อได้ยินคำพูดนี้เข้า แถมบังเอิญจำหยางหลิ่วได้ ก็เท่ากับหาเรื่องเดือดร้อนให้ครอบครัว
ครอบครัวของเธอมีวิธีการไม่สะอาดอยู่บ้างเพราะเรื่องเมื่อหลายปีก่อน เพียงแต่คนในบ้านหาทางกดเรื่องเอาไว้ได้