“ในช่วงที่ผ่านมา ระบบโฆษณาของเราแสดงโฆษณาสินค้าส้มอ้วนไปทั้งหมด 1.5 ล้านครั้ง”
อาจารย์หม่าพยักหน้าเล็กน้อย
การแสดงผล 1.5 ล้านครั้งถือว่าน้อยนิดสำหรับเว็บไซต์ที่มีผู้ใช้งานประจำวันเกินสิบล้านคน นี่เป็นเพียงการทดสอบเชิงทดลองจริง ๆ
แต่ก็แสดงให้เห็นว่าเซี่ยตงยังค่อนข้างยับยั้งชั่งใจ ไม่ได้ปั่นยอดอย่างบ้าคลั่งเพื่อให้ตัวเลขดูดี
“ต่อไปคือจำนวนคลิกครับ”
แววตาของเซี่ยตงพลันคมกริบขึ้น เขาจ้องเข้าไปในดวงตาของอาจารย์หม่า
“แสดงผล 1.5 ล้านครั้ง ได้ยอดคลิกเท่าไรครับ?”
เขาหยุดไปหนึ่งวินาที ปล่อยให้ทุกคนลุ้นจนแทบอดใจไม่ไหว
“330,000 ครั้งครับ”
ภายในห้องเงียบไปอีกหนึ่งวินาที
มือของอู๋หย่งหมิงสั่นวูบ
เขาเงยหน้าขึ้นฉับพลัน จ้องเซี่ยตงเขม็งราวกับกำลังมองคนบ้า
“เท่าไรนะ?!”
อู๋หย่งหมิงถามเสียงหลงจนเสียงแทบเปลี่ยน
“330,000 ครั้งครับ”
เซี่ยตงทวนอย่างสงบนิ่ง
“นั่นหมายความว่าอัตราการคลิก หรือซีทีอาร์ สูงถึง 22%”
ตูม!
ราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางสมองของอาจารย์หม่าและอู๋หย่งหมิง
แม้อาจารย์หม่าจะไม่ได้มีพื้นฐานด้านเทคนิค แต่เขาเข้าใจเรื่องกระแสผู้ใช้งานเป็นอย่างดี
เขารู้ชัดเจนเหลือเกินว่าตัวเลขนี้หมายถึงอะไร
อัตราการคลิก 22%!
นี่มันตัวเลขแบบไหนกัน?
โฆษณาอินเทอร์เน็ตในยุคนี้ ต่อให้เป็นแบนเนอร์ในตำแหน่งที่ดีที่สุด หรืองานแอนิเมชันแฟลชที่ออกแบบอย่างประณีตที่สุด
แค่ทำอัตราการคลิกได้ 5% ก็ต้องไปจุดธูปขอบคุณฟ้าดินแล้ว
การลงโฆษณาแบบเจาะกลุ่มเป้าหมายที่อาลีมาม่าภาคภูมิใจนักหนา อย่างมากก็ทำได้แค่ 5%