ภายในห้องกลับสู่ความเงียบอีกครั้ง
แต่ความเงียบคราวนี้แตกต่างจากก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง
ก่อนหน้านี้ ความเงียบคือการหยั่งเชิงก่อนเปิดเกมต่อรอง
ส่วนตอนนี้ ความเงียบคือการจัดกระดานใหม่หลังโครงสร้างเดิมถูกทำลายลง
สีหน้าของอาจารย์หม่าไม่สู้ดีนัก
รอยยิ้มที่เปี่ยมเสน่ห์และประดับอยู่บนใบหน้าเขามานาน บัดนี้หายไปอย่างไร้ร่องรอย
เขากำลังครุ่นคิด
กำลังคำนวณ
ในฐานะคนที่มีสัญชาตญาณทางธุรกิจเฉียบคมจนแทบเรียกได้ว่าผิดมนุษย์ เขาย่อมรู้ดีว่าตัวเลขชุดเมื่อครู่หมายถึงอะไร
อัตราการเปลี่ยนเป็นลูกค้า 12 ต่อ 1,000
นี่ไม่ใช่การทำธุรกิจ
แต่มันคือการปล้นเงินชัด ๆ
หากอาลีได้ครอบครองอัลกอริทึมชุดนี้ มูลค่าการซื้อขายสินค้ารวมของเถาเป่าจะเพิ่มขึ้นสิบเท่าก็ไม่ใช่แค่ความฝัน
แต่ปัญหาคือ อัลกอริทึมนั้นไม่ได้อยู่ในมือพวกเขา
มันอยู่ในมือของเด็กหนุ่มที่ดูเหมือนเพิ่งอายุ 18 ปี และเพิ่งสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จหมาด ๆ คนนี้
เซี่ยตงเงยหน้าขึ้น แววตากระจ่างใส แต่ก็ลึกล้ำจนยากจะหยั่งถึง
“อาจารย์หม่า” เซี่ยตงทำลายความเงียบ น้ำเสียงราบเรียบ “คิดว่าถ้าข่าวนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์เจ้อเจียง จะเกิดอะไรขึ้นครับ?”
หางตาของอาจารย์หม่ากระตุกเล็กน้อย
เขาไม่ตอบ
เซี่ยตงยิ้มบาง ๆ แล้วโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย
“ฟางหมิ่น นักข่าวสาวคนนั้น ผมคิดว่าพวกคุณทั้งสองคงเคยได้ยินชื่อมาบ้าง”
ภาพของฟางหมิ่นผุดขึ้นในใจเซี่ยตง
เธอเป็นดาวเด่นของสถานีโทรทัศน์ อีกทั้งยังเป็นผู้หญิงที่ฉลาดคนหนึ่ง
“นักข่าวฟางตื่นเต้นมากครับ”
เซี่ยตงพูดต่อ น้ำเสียงเจือแววหยอกเย้าอยู่เล็กน้อย
“เธอเห็นข้อมูลหลังบ้านของผมแล้ว เธอคิดว่ารูปแบบธุรกิจของเว็บดูเร็วจะเป็นการปฏิวัติครั้งใหม่ของอินเทอร์เน็ต”