หากเลือกยืนข้างเทนเซ็นต์ เว็บดูเร็วย่อมกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจของอาลี
ในยุคที่วงการอีคอมเมิร์ซเพิ่งเริ่มต้น การล่วงเกินอาจารย์หม่าเจ้าคนบ้าคลั่งอย่างหมดจดเช่นนี้ ไม่ใช่ทางเลือกที่ฉลาดเลยสักนิด
เสี่ยวหม่าเกอถอนหายใจ เขาเตรียมจะลุกขึ้นแล้ว
“เซี่ยตง แม้เราจะตกลงกันไม่ได้ แต่ก็ถือว่าฉันได้รู้จักคนหนุ่มผู้มีความสามารถคนหนึ่ง ไว้พบกันใหม่”
นี่เป็นเพียงคำพูดตามมารยาท
และยังเป็นคำกล่าวปิดท้ายด้วย
จังหวะที่มือของเสี่ยวหม่าเกอเพิ่งแตะพนักเก้าอี้ เตรียมออกแรงลุกขึ้น
เซี่ยตงก็ขยับตัว
เขาหยิบกาน้ำชาดินเผาสีม่วงขึ้นมา แล้วค่อย ๆ รินชาเติมลงในถ้วยเปล่าตรงหน้าเสี่ยวหม่าเกอ
น้ำชาที่ไหลลงถ้วยส่งเสียงใสกังวาน ทำลายความเงียบงัน
“คุณหม่า ชายังดื่มไม่หมดเลย จะรีบไปทำไม?”
น้ำเสียงของเซี่ยตงราบเรียบ ไม่มีอารมณ์แปรปรวนแม้แต่น้อย
ไม่ต่างจากตอนที่เขาปฏิเสธหุ้นมูลค่าหนึ่งพันล้านเมื่อครู่เลย
เสี่ยวหม่าเกอชะงัก ก่อนจะนั่งลงอีกครั้ง
สัญชาตญาณบอกเขาว่า ยังมีเรื่องต่อจากนี้
เซี่ยตงวางกาน้ำชา หยิบผ้าขนหนูชุบน้ำมาเช็ดมือ
“ผมไม่อยากเป็นแค่บริวารของเว็บไซต์พ่ายพ่าย และก็ไม่อยากเป็นบริวารของเถาเป่าเหมือนกัน”
เซี่ยตงเงยหน้าขึ้น สบตาเสี่ยวหม่าเกอตรง ๆ
แววตาคู่นั้นลึกล้ำเกินไป ดูไม่เหมือนเด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีเลยสักนิด กลับคล้ายจิ้งจอกเฒ่าที่โลดแล่นอยู่ในแวดวงธุรกิจมาหลายสิบปี
“ตอนนี้เว็บดูเร็ววางตำแหน่งตัวเองเป็นแพลตฟอร์มกระจายผู้เข้าชม เป็นสาธารณูปโภคพื้นฐานของอินเทอร์เน็ต”
“น้ำจะไหลผ่านนาของบ้านไหน ไฟจะจ่ายเข้าโรงงานของใคร ผมไม่สนใจ สนใจแค่ว่าใครจ่ายค่าไฟไหว”
เสี่ยวหม่าเกอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “แล้ว?”