“ทุกคนไม่อยากรู้หรือว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้?”
ด้านล่างมีลิงก์วิดีโออยู่หนึ่งลิงก์
จางเหว่ยกดเปิดวิดีโอ
หลังจากโหลดอยู่สองวินาที ภาพก็ปรากฏขึ้น
ห้องเช่ามืดสลัว แฮกเกอร์ที่เหงื่อท่วมตัว และบทสนทนาที่ได้ยินชัดเจน
“คุณเฉา... เงินส่วนที่เหลือเราไม่เอาแล้ว...”
วิดีโอจบลง ต่อด้วยภาพหน้าจอรายการโอนเงินความคมชัดสูงหลายภาพ
รวมถึงภาพหน้าจออีเมลภายในที่เขียนว่า “ต้องทำให้เว็บไคคั่นกลายเป็นเนื้องอกร้ายของอินเทอร์เน็ต”
ทั้งห้องพักนักศึกษาพลันเงียบกริบ
เหลือเพียงเสียงพัดลมไฟฟ้าหมุนหึ่ง ๆ กับเสียงเพื่อนร่วมห้องเคาะแป้นพิมพ์
จางเหว่ยรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าพุ่งจากก้นกบตรงขึ้นไปถึงกระหม่อม
นี่มันไม่ใช่แค่การนั่งกินแตงโมดูเรื่องชาวบ้านแล้ว นี่มันจุดระเบิดปรมาณูขึ้นกลางสวนแตงโมชัด ๆ!
ประธานเจ้าหน้าที่บริหารซิน่าผู้สูงส่งคนนั้น ถึงกับจ้างแฮกเกอร์โจมตีคู่แข่งงั้นหรือ?
แถมยังโดนอีกฝ่ายเล่นงานกลับด้วย?
หลักฐานก็แน่นหนาจนถึงขั้นขุดข้อมูลบัตรธนาคารของภรรยาออกมาได้!
ความโกรธที่รู้สึกเหมือนถูกหลอกพลันเอ่อล้นขึ้นมา
ที่แท้ข่าวโจมตีทั้งหลายบนอินเทอร์เน็ตในช่วงสองวันที่ผ่านมา ก็เป็นฝีมือคนคนนี้หรอกหรือ?
ที่แท้เขาเกือบจะกล่าวหาเว็บไซต์ดี ๆ แห่งหนึ่งอย่างไม่เป็นธรรมงั้นหรือ?
“เชี่ย!”
จางเหว่ยลุกพรวดขึ้นยืน เก้าอี้ล้มลงก็ยังไม่มีเวลาหันไปตั้ง
“เจ้าสาม! เลิกเล่นได้แล้ว! รีบไปดูเทียนหย่าเร็ว เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!”
“อะไร บอสเกิดใหม่แล้วเหรอ?” เพื่อนร่วมห้องถอดหูฟังออก
“เกิดใหม่บ้านแกสิ! เฉาหยวนจากซิน่าจ้างแฮกเกอร์เล่นงานเว็บไคคั่น แล้วโดนแฉเข้าให้แล้ว! หลักฐานมัดตัวแน่น! ค้อนสายฟ้าฟาดชัด ๆ!”