รถยนต์แล่นต่อไปข้างหน้า ด้านหน้ามีเนินทรายสูงตระหง่านสองลูกปรากฏขึ้น เมื่อรถมุ่งลึกเข้าไปเรื่อย ๆ เนินดินจำนวนมากขึ้นก็ปรากฏแก่สายตา
เนินดินที่ผ่านการกัดเซาะของลมมานับพันปีเหล่านี้ มีรูปทรงประหลาดดั่งปราการและดอกเห็ด เมื่อมองจากระยะไกล ช่างเวิ้งว้างแต่ก็ยิ่งใหญ่ตระการตา แผ่กลิ่นอายความงามแบบดั้งเดิมออกมา
รถยนต์ไม่ลังเลที่จะแล่นเข้าสู่กลุ่มเนินดินราวกับเขาวงกตนี้ ขับสอดแทรกไปตามเส้นทางที่คดเคี้ยวลดเลี้ยว
เสียงลมพัดผ่านซอกหิน ส่งเสียงประหลาดที่คาดเดาไม่ได้ ดุจมีกองทหารปีศาจล่องหนแฝงตัวอยู่ในเงามืด สร้างความหวาดหวั่นจนขนลุก
เสิ่นรั่วเหวินกระชับเสื้อคลุมแน่น ปกปิดความรู้สึกหนาวเย็นในใจ เธอก้มลงมอง เหลียงเถียนเถียนในอ้อมแขนกำลังสั่นไหวเล็กน้อย
ต่อหน้าอู๋ฮ่าว เธอไม่อาจแสดงออกอย่างชัดเจน จึงได้แต่เอียงตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยอย่างแนบเนียน ใช้ร่างของตัวเองบังลมหนาวเสียดแทงให้กับเด็กน้อยเท่าที่ทำได้
เมื่อ "เมืองมาร" แห่งนี้ถูกทิ้งไว้เบื้องหลังในที่สุด ด้านหน้าก็ปรากฏให้เห็นราง ๆ ถึงซากกำแพงดินเก่าแก่ที่พังทลาย คล้ายรอยเท้าที่ถูกลืมของราชวงศ์โบราณใดสักแห่ง ตั้งตระหง่านอยู่อย่างโดดเดี่ยว ณ ปลายสุดของทะเลทราย
คนขับผ่อนความเร็วลง รายงานเสียงต่ำว่า "ท่านหัวหน้า ไม่พบรอยสัญลักษณ์กระบองเพชร จะเข้าตามแผนหรือไม่"
เหยียนซื่อจวินพยักหน้า "ไม่มีสัญญาณ หมายความว่าปลอดภัย เข้าไป"
รถจี๊ปแล่นช้า ๆ เข้าไปในซากปรักหักพัง ในที่สุดก็หยุดจอดอยู่หน้ากำแพงเตี้ยที่ดูแสนธรรมดากำแพงหนึ่ง