ซูหว่านชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเผยสีหน้าแสนหวานปนตัดพ้อ “จือซวี่! ทำไมพูดแต่งานอีกแล้วล่ะ ออกมาเที่ยวทั้งที พักผ่อนบ้างไม่ได้หรือไง!”
น้ำเสียงของเธอเจือแววออดอ้อน
เฉินหยางรีบช่วยคลี่คลายสถานการณ์ “นั่นสิ พี่ซวี่ นาน ๆ ทีจะได้ออกมาเที่ยว” โจวตี๋เองก็ได้สติจากห้วงคำนึงในอดีต เขาเอ่ยรั้งอีกฝ่ายไว้ “ใช่แล้ว จือซวี่ แช่อีกสักพักเถอะ”
หลินจือซวี่ก้าวขึ้นบันไดริมสระแล้ว พอได้ยินเช่นนั้นก็ไม่ได้หยุดฝีเท้า เพียงหันข้างมากล่าวเรียบ ๆ ว่า “ผมมีธุระด่วน ซูหว่าน เธออยู่เล่นกับพวกเขาต่อเถอะ ไม่ต้องรีบกลับพร้อมผม”
เขาไม่ได้มองใครสักคน พูดจบก็เดินตรงไปทางห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า
【ติ๊ง—】
【ความคืบหน้าภารกิจพิชิตใจอัปเดต: 58%】
หลี่ซีเหลือบมองหลินจือซวี่ พลางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
ซูหว่านมองตามแผ่นหลังของเขา แล้วเม้มริมฝีปาก เธออยากตามไปด้วยจริง ๆ แต่หลินจือซวี่บอกชัดเจนให้เธออยู่ต่อ อีกทั้งเธอเองก็คิดว่าเพิ่งแช่น้ำได้ไม่นาน กำลังคุยกันสนุกด้วย
เธอปรับสีหน้าอย่างรวดเร็ว กลับมายิ้มอีกครั้ง ก่อนหันไปทางหลี่ซีกับโจวตี๋ ราวกับต้องการกลบช่วงเงียบงันสั้น ๆ หลังหลินจือซวี่จากไป เธอจึงขึ้นเสียงเล็กน้อย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความห่วงใย “โจวตี๋ หลี่ซี พวกคุณรู้สึกยังไงบ้าง หลี่ซี เหมือนเธอไม่ค่อยพูดเลย ไม่ค่อยชินหรือเปล่า”
เธอโยนหัวข้อสนทนามาให้ ดูเหมือนถามไถ่ด้วยความห่วงใย แต่แท้จริงกลับผลักหลี่ซีที่เงียบมาตลอดให้กลายเป็นจุดสนใจอย่างฉับพลัน โจวตี๋ถึงเพิ่งเหมือนได้สติ นึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้เขาแทบไม่สนใจหลี่ซีเลย สีหน้าพลันฉายแววลนลานและรู้สึกผิด ก่อนรีบหันไปมองเธอ