[หลินอู๋จิง: ถ้าเขาไหวแต่ยังพยายามกล้ำใจไม่แตะต้องนายเลย ด้วยประสบการณ์อ่านนิยายมา 10 ปีของฉัน เขากำลังรักษาความบริสุทธิ์ไว้ให้ผู้หญิงคนอื่น]
[เจียงโจวโจว: ฟังฉันนะ รีบถอนการติดตั้งซะดีกว่า]
[หลินอู๋จิง: 555555 ล้อเล่นน่า]
[หลินอู๋จิง: แต่จริง ๆ ก็มีปัญหานะ ไม่งั้นลงมือซะเลย รุกล้ำเข้าไปก่อน จัดการเขาซะ]
[เจียงโจวโจว: ...]
นางไม่ควรเชื่อพี่อู๋จิงอีกแล้วจริง ๆ คำแนะนำที่ให้มาแต่ละครั้งไม่ใช่สิ่งที่คนปกติจะคิดออกเลยสักนิด
ไม่นานนัก หลินอู๋จิงก็ส่งลิงก์ช้อปปิ้งออนไลน์มาให้อีกหลายอัน
[หลินอู๋จิง: ใส่อันนี้ ไปยั่วเขา]
[หลินอู๋จิง: ถ้าเขายังกล้ำใจไหวอีก ฟังพี่นะ เปลี่ยนคนซะดีกว่า]
เจียงโจวโจวแดงทั้งหน้าแดงทั้งหูกดเข้าไปในลิงก์
แล้วก็แดงทั้งหน้าแดงทั้งหูกดออกมา
วันนี้เจียงโจวโจวไม่ได้ไปบริษัท ตอนทานอาหารเช้า สายตาก็เล็งไปที่ตัวจี้หยู่อันอย่างมีเจตนาบ้างไม่มีบ้าง
จี้หยู่อันรับรู้สายตาของเธอ จึงยิ้มแล้วถามว่า "เป็นอะไรเปาเป่ย?"
ใบหน้าของเขามักมีรอยยิ้มบางเบาประดับอยู่เสมอ สง่างามและแฝงความหรูหรา
เจียงโจวโจวกัดแซนด์วิชไว้ พูดเสียงไม่ชัดว่า "นายอาบน้ำตอนเช้าเหรอ"
เขานั่งอยู่ข้าง ๆ กลิ่นโลชันอาบน้ำบนตัวจางมาก แต่ก็ดับสูญไปเสียไม่ได้