อีกด้านหนึ่ง เฮาต้าลี่เพิ่งจะตามซูหนิงหยานเข้าไปในลานซื่อเหอหยวนได้ไม่นาน
ในหัวก็ดังขึ้นเป็นเสียงดั่งสวรรค์ "ติ้ง!"
"ยินดีด้วย เจ้าของร่างที่เข้าพักในลานซื่อเหอหยวนสำเร็จ"
"เข้าพักในลานซื่อเหอหยวนครบ 35 วัน ได้รับรางวัลระดับสอง กล่องของขวัญสำหรับมือใหม่ x1"
"ขอให้โชคดี!"
"ขอให้อยู่ในโลกนี้ไปได้อย่างราบรื่น แล้วเจอกันใหม่!"
เสียงพูดต่อเนื่องกันดังขึ้นในพริบตา แล้วก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
เฮาต้าลี่ไม่ทันได้ตั้งตัว ระบบก็หายไปแล้ว
เฮาต้าลี่ยืนนิ่งอยู่กับที่ "เฮ้ย แล้วกล่องของขวัญสำหรับมือใหม่ล่ะ?"
เขาก็เริ่มล้วงตามตัวโดยอัตโนมัติ หวังจะหาว่ากล่องของขวัญสำหรับมือใหม่อยู่ที่ไหน
ซูหนิงหยานเห็นเฮาต้าลี่หยุดกะทันหัน มือยังล้วงไปมาอยู่บนตัว ก็ถามด้วยความสงสัย "ทำอะไรอยู่น่ะ?"
พอได้ยินเสียงของซูหนิงหยาน เฮาต้าลี่ถึงได้ตั้งสติได้ "ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร"
แล้วก็รีบเดินตามไป พอถึงหน้าบ้าน ซูหนิงหยานก็ผลักประตูเปิดแล้วเดินเข้าไป
ทันใดนั้นก็มีเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ วิ่งออกมาจากในบ้าน "พี่สาว พี่สาว!"
ซูหนิงหยานย่อตัวลงอุ้มเด็กหญิงขึ้นมา "เสี่ยวเสี่ยว อยู่บ้านคนเดียว กลัวไหม?"
ซูเสี่ยวเสี่ยวส่ายหน้า "ไม่กลัว!"
แล้วก็ยื่นหน้าออกมา มองเฮาต้าลี่ที่ยืนอยู่หน้าประตูอย่างระมัดระวัง
ซูหนิงหยานมองท่าทางระมัดระวังของซูเสี่ยวเสี่ยวแล้วก็รู้สึกขำ อุ้มเธอหันกลับมาพูดว่า "เสี่ยวเสี่ยว คนนี้คือพี่เขยของหนูไง"
"ต้าลี่ นี่คือน้องสาวฉัน ซูเสี่ยวเสี่ยว!"
เฮาต้าลี่ยิ้มอย่างโง่เขลา เกาหัวแล้วพูดว่า "เสี่ยวเสี่ยว สวัสดีจ้า!"
ซูหนิงหยานมองท่าทางโง่ ๆ ของเฮาต้าลี่ ก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้
"เอาล่ะ เข้ามาเถอะ!"
เฮาต้าลี่ยิ้มแล้วเดินเข้าไปนั่งลงข้างโต๊ะ ซูหนิงหยานวางซูเสี่ยวเสี่ยวลงตรงข้ามกับเฮาต้าลี่ แล้วก็ไปรินน้ำ พร้อมกับเก็บของที่ซื้อมา
เหลือเพียงเฮาต้าลี่กับซูเสี่ยวเสี่ยวสองคนมองตากันอยู่ ซูเสี่ยวเสี่ยวเบิกตากลมโตสีดำขลับมองเฮาต้าลี่
เฮาต้าลี่รู้สึกอึดอัดที่ถูกมองขนาดนั้น เด็กน้อยคนนี้มองคนแบบนี้ได้ยังไงกัน
เพื่อกลบเกลื่อนความอึดอัด เฮาต้าลี่จึงต้องหลับตา เริ่มหาของขวัญสำหรับมือใหม่ของตัวเอง
หาไปสักพักก็ไม่เจอ เฮาต้าลี่หลับตารู้สึกได้ ทันทีที่หลับตาก็รู้สึกว่าจิตสำนึกของตัวเองถูกดึงเข้าไปในพื้นที่หนึ่ง
พื้นที่สี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาดประมาณ 80 ตารางเมตร ภายในว่างเปล่า มีเพียงกล่องของขวัญหนึ่งใบอยู่ตรงกลาง
เฮาต้าลี่เห็นแล้วก็ตาเป็นประกาย รีบจะเข้าไปหยิบ แต่ก็พบปัญหาที่น่าอายในไม่ช้า ในพื้นที่นี้ตัวเองมีเพียงจิตสำนึก ไม่มีมือ
ได้แต่พยายามใช้จิตสำนึกเปิดกล่องของขวัญที่อยู่ตรงหน้า สุดท้ายพอคิดในใจ กล่องก็เปิดออกทันที
หลอดยาหนึ่งหลอด การ์ดหนึ่งใบ เฮาต้าลี่เพิ่งจะคิดว่าอยากดูให้ชัดว่ามันคืออะไร ก็พบว่าแสงสีขาวพุ่งเข้ามา
รู้สึกวูบหนึ่ง พอเฮาต้าลี่ตั้งสติได้ ก็รู้แล้วว่ากล่องของขวัญสำหรับมือใหม่มีอะไรบ้าง
พื้นที่หนึ่งหลอด กับยีนเวชภัณฑ์สุดยอดหนึ่งหลอด ที่เหลือก็เป็นการ์ดสำหรับเรียกหนูสัตว์เลี้ยง
หนูที่เรียกออกมามีพลังเชื่อมโยงกับเฮาต้าลี่ ตราบใดที่เฮาต้าลี่ไม่ตาย หนูก็จะไม่ตาย
เฮาต้าลี่เพิ่งจะเตรียมเอายีนเวชภัณฑ์สุดยอดออกมา ก็รู้สึกว่ามีคนมาเขย่าร่างของตัวเอง
เฮาต้าลี่รีบออกจากพื้นที่ ลืมตาขึ้นมาก็เห็นซูหนิงหยานมองตัวเองด้วยสีหน้าแปลกใจ มือยังถือชามน้ำอยู่อีกใบ
"เป็นอะไรไป?"
เฮาต้าลี่หัวเราะแห้ง ๆ "ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร แค่จู่ ๆ ก็แต่งงาน ยังปรับตัวไม่ได้นิดหน่อย"
ซูหนิงหยานช้อนตามองเฮาต้าลี่ ยัดชามน้ำใส่มือเขา "บ้าแล้ว รีบดื่มน้ำเถอะ!"
พอส่งน้ำให้เฮาต้าลี่แล้ว ก็กลับเข้าไปในห้อง หยิบตั๋วอาบน้ำออกมาให้เฮาต้าลี่
"ไปอาบน้ำที่โรงอาบน้ำปากตรอกเถอะ นี่ตั๋วอาบน้ำ แกเอาตั๋วนี้ให้เขาก็พอ ไม่ต้องจ่ายเงิน"
เฮาต้าลี่กำลังหาทางเอายีนเวชภัณฑ์ไปใช้พอดี พอได้ยินก็รีบรับตั๋วอาบน้ำแล้วพูดว่า "ได้เลย เดี๋ยวฉันไปตอนนี้!"
พอถามทางไปโรงอาบน้ำชัดเจนแล้ว เฮาต้าลี่ก็รีบออกเดินทางทันที
ถึงหน้าประตูก็ยิ้มแบบมีมาด พยักหน้าทักทายป้า ๆ สองสามคน แล้วก็เดินไปทางโรงอาบน้ำ
ระหว่างทางเห็นว่าไม่มีใครรอบข้าง ก็เลี้ยวเข้าไปในตรอก แล้วมุดเข้าไปในลานซื่อเหอหยวนร้าง ๆ หลังหนึ่ง
หยิบยีนเวชภัณฑ์ออกมา แล้วดื่มตามคำแนะนำการใช้ทันที
ตอนที่ยีนเวชภัณฑ์เข้าปาก รู้สึกได้ถึงความร้อนแรง คล้ายกับการดื่มน้ำร้อน
ดื่มยีนเวชภัณฑ์ทั้งหลอด ความร้อนแรงก็แผ่ปกคลุมไปทั้งร่างในทันที เฮาต้าลี่รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นไข้
ทั้งคนทรุดลงนอนกับพื้น อุณหภูมิเริ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ ผิวหนังแดงไปทั้งตัว
เฮาต้าลี่กัดปากแน่น ไม่กล้าส่งเสียงออกมาแม้แต่น้อย ไม่งั้นถ้าดึงดูดคนอื่นเข้ามา จะยุ่งแน่
กระบวนการนี้กินเวลาประมาณ 5 นาที พอความร้อนแรงจางหายไป เฮาต้าลี่กำหมัด ก็สัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลในทันที
ยกหมัดชกไปที่เสาข้าง ๆ เสียงกะทักดังขึ้น เสาเท่าปากชามถูกชกหักกลาง
เฮาต้าลี่หดหมัดกลับมา เป่าฝุ่นบนหมัด มองดูหมัดที่ไร้รอยขีดข่วน แล้วใบหน้าก็เผยรอยยิ้มภาคภูมิ "คราวนี้กลายเป็นเฮาต้าลี่ตัวจริง ๆ ซะที"
ยีนเวชภัณฑ์ไม่ทำให้ผิดหวัง สุดยอดจริง ๆ!
ยังมีเวลาเหลือ เฮาต้าลี่ก็หยิบการ์ดในพื้นที่ออกมา กำไว้ในมือแล้วบีบให้แตก
ในวินาทีที่การ์ดแตก ก็กลายเป็นแสงสีดำ แล้วกลายเป็นหนูตัวหนึ่งปรากฏตรงหน้า
หนูตัวนี้ไม่ใหญ่เท่าไร แค่เท่ากำปั้นทารก แต่ฟันและเล็บ แวววาวเป็นประกาย ดูก็รู้ว่าคมกริบมาก
เฮาต้าลี่ลองสั่งมัน "แกอยู่แถวนี้ก่อน หาของมีค่าแถวนี้ดูสิ"
หนูยืนสองขา ยกขาหน้าทั้งสองข้างเข้ามาประกบกัน คำนับให้เฮาต้าลี่ แล้วก็หันหลังวิ่งไป ไม่นานก็หายไปจากสายตา
เฮาต้าลี่ไม่รีบร้อน ยังไงตัวเองก็สัมผัสได้ว่าหนูอยู่ที่ไหน ขนาดจำเป็นยังสามารถมองเห็นภาพที่หนูเห็นร่วมกันได้
หยิบเสื้อผ้าขึ้นมา ไปที่โรงอาบน้ำ พอถึงหน้าประตูก็ยื่นตั๋วให้พนักงานต้อนรับ แล้วเข้าไปอาบน้ำข้างใน
พอเข้าไปข้างใน ถอดเสื้อผ้าออก เฮาต้าลี่ถึงได้พบว่าร่างกายที่เคยผอมแห้งจนเห็นซี่โครง ได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง กลายเป็นหนุ่มกล้ามเนื้อเป็นมัด
ภายนอกยังดูผอมเพรียว แต่พอถอดเสื้อผ้า ก็จะเห็นกล้ามเนื้อเป็นมัด ๆ เรียงตัวอย่างสวยงาม
เฮาต้าลี่ลูบกล้ามเนื้อหน้าอกและกล้ามท้องของตัวเองอย่างพอใจ ยิ้มกรุ้มกริ่ม "เยี่ยม เยี่ยม นี่สิถึงจะถูก คนข้ามเวลาทั้งที จะให้ผอมแห้งเหมือนลิงได้ยังไง"
จู่ ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ เฮาต้าลี่ก็ดึงกางเกงลงดู เยี่ยม ๆ สามขามีกล้ามเนื้อแข็งแรง ไม่ใช่ว่าไม่เคยเล่นท่าขา
พอถอดเสื้อผ้าออกหมดแล้ว ก็ออกไปที่โรงอาบน้ำด้านนอก ลงแช่ในอ่างทันที
ถ้าตอนแรกยังผอมขนาดนั้น เฮาต้าลี่อาจจะยังเขินหน่อย แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกัน อยากให้คนอื่นเห็นร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของตัวเองซะด้วยซ้ำ
ตอนนี้ในอ่างก็มีคนแช่อยู่สองสามคน พอเห็นหุ่นของเฮาต้าลี่ สายตาของผู้ชายหลายคนก็ถูกดึงดูดไปทันที
เฮาต้าลี่ทำหน้ายิ้มกริ่ม เอาหัวพิงขอบอ่าง หรี่ตาลงอย่างมีความสุข