พี่สะใภ้ของฉินหวยหรูตบหน้าอกรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะทันทีว่าช่วงบ่ายวันนี้จะพาเธอไปเก็บเห็ด
พ่อของฉินเห็นขนมและของว่างที่ฉินหวยหรูหอบกลับมา ก็เอ่ยปากให้น้องชายของฉินหวยหรูไปด้วยอีกแรง จะได้เก็บเห็ดได้เยอะๆ
ด้วยเวลาหนึ่งบ่ายกับหนึ่งเช้า ฉินหวยหรูเก็บเห็ดมาได้ไม่น้อย ราวๆ สิบกว่าจิน
บ่ายวันอาทิตย์ ฉินหวยหรูกลับมาที่เมืองซื่อจิ่ว ตอนขาออกก็ได้ตกลงกับเจียตงซวี่ไว้แล้วว่าเขาจะมารับ
ฉินหวยหรูเพิ่งลงจากรถ เจียตงซวี่ก็เดินเข้าหามาทันที
“หวยหรู กลับมาแล้วหรือ?”
ฉินหวยหรูพยักหน้า แล้วชี้ไปที่ถุงที่ยังอยู่บนรถ “ยกถุงนั้นลงมาสิ ข้างในเป็นเห็ด”
เจียตงซวี่ได้ยินก็รีบเดินไป ยกถุงลงจากรถ
เปิดออกดูข้างใน เจอเห็ดเต็มถุง ใบหน้าก็ฉีกยิ้มออกมาทันที
“หวยหรู เก่งจริงๆ นะเนี่ย เก็บเห็ดมาได้ตั้งเยอะ”
ฉินหวยหรูเสยผมเบาๆ “เอ๊ะ เรื่องแค่นี้เอง ก็แค่ช่วงนี้เป็นฤดูของมันพอดี”
“บนเขามันก็ขึ้นเองตามธรรมชาติ ถ้าฝนตกอีกหน่อยคงได้มากกว่านี้”
เจียตงซวี่หรี่ตาคิด “หวยหรู ไม่งั้นอาทิตย์หน้าเรากลับไปอีกทริปไหม?”
“คราวนั้นฉันไปด้วยกัน จะได้เก็บได้เยอะกว่าเดิม”
“ของพวกนี้เอาไปขายที่โรงงาน ฉันว่าโรงงานน่าจะรับซื้อนะ อาจจะได้เงินเข้ากระเป๋าเพิ่มอีกทางด้วย”