กู้ชิงเพิ่งก้าวเข้าบริษัท ก็ได้กลิ่นน้ำหอมฉุนกึกที่แฝงกลิ่นอายคุกคาม
เป็นอย่างที่คิด หลี่ว์เหยาซินมาแล้ว
ตอนเดินผ่านห้องประชุม เธอได้ยินอีกฝ่ายกำลังประชุมกับหัวหน้าแผนกหลายคน
“เก้าโมงตรงคุณลู่จะมาถึง แจ้งแม่บ้านให้ตรวจความสะอาดด้วย คุณลู่รักความสะอาดมาก ทนเห็นของสกปรกแม้แต่นิดเดียวไม่ได้”
กู้ชิงแค่นหัวเราะพลางเดินผ่านไป อะไรกันนักหนา เมื่อก่อนชักโครกอุดตัน เขายังเอามือล้วงลงไปควักเองเลยด้วยซ้ำ ถุงมือก็ไม่สวม
“ชิงชิง ได้ข่าวหรือยัง แฟนเก่าของเธอกำลังจะมา!” โจวเสี่ยวโจวกระซิบข้างหูเธอ ทั้งตื่นเต้นทั้งประหม่า
“ว่าแต่เขามาตรวจงาน หรืออาศัยตำแหน่งแอบมาดูแฟนสาวที่เป็นข่าวกันแน่!”
กู้ชิงขมวดคิ้วจนแทบผูกเป็นปม แค่พูดถึงลู่เยี่ยนเฉินเธอก็หงุดหงิดแล้ว
“มากินขี้”
โจวเสี่ยวโจวถึงกับพูดไม่ออก “คำพูดเธอนี่หยาบชะมัด”
กู้ชิงเปิดคอมพิวเตอร์อย่างกระสับกระส่าย แบบร่างที่ออกแบบไว้ถูกตบลงบนโต๊ะดังเพียะ เขากลับมาเร็วขนาดนี้เลยเหรอ!
ทำไมไม่ถูกเชื่อมติดอยู่ต่างประเทศไปเลยนะ!
กลับมาข่มขู่เธออีกหรือไง!
พี่ฟู่บอกแล้วว่าไม่ต้องกังวลเรื่องเขา คุณยายของลู่เยี่ยนเฉินไม่ได้อยู่เมืองจิน ต่อให้เขามือยาวแค่ไหนก็เอื้อมไปถึงต่างมณฑลไม่ได้ อีกทั้งพี่ฟู่ก็เป็นคนขับรถบรรทุก เดินทางไปทั่วสารทิศ ลู่เยี่ยนเฉินอยากตามหาก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
โจวเสี่ยวโจวเห็นกู้ชิงอารมณ์ไม่ดี กลัวว่าเธอจะทำเรื่องไม่เข้าท่า จึงถามว่า “ชิงชิง เธอคงไม่ได้ยังคิดถึงเขาอยู่หรอกนะ?”