จ้าวอ้ายหมานถือหม้อดินเผาไก่ของเลออนเดินไปที่เต็นท์โซนพักอาศัย
พระอาทิตย์ตกดินลงไปจากขอบกำแพงกันตกบนดาดฟ้า แสงสีทองสุดท้ายสาดผ่านตาข่ายลวดรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ทอดเงาละเอียดลงบนแผ่นกันน้ำ
เขาพับม่านเต็นท์ขึ้น
เลออนยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะสี่เหลี่ยม กาแฟดำในมือเป็นแก้วที่สองแล้ว ปกเสื้อเชิ้ตสีเทาเข้มปลิวไหวตามลมบนดาดฟ้า
เมื่อเห็นจ้าวอ้ายหมานเดินเข้ามา เขาวางแก้วลงบนโต๊ะแล้วพยักหน้า
"อาหารเย็นวันนี้ที่โรงอาหาร หม้อดินเผาไก่ กินตอนร้อนๆ นะ เดี๋ยวซอสเย็นแล้วจับตัวเป็นก้อน"
จ้าวอ้ายหมานวางกล่องข้าวลงบนโต๊ะสี่เหลี่ยมแล้วเปิดฝา
เลออนก้มลงมองชิ้นไก่และมันฝรั่งในกล่อง แล้วหยิบตะเกียบที่จ้าวอ้ายหมานนำมาด้วย
คีบชิ้นไก่เข้าปาก
เคี้ยวไปสองสามทีเขาก็หยุด มองน้ำซอสสีเข้มในกล่อง แล้วเคี้ยวต่อ
"อร่อยมาก"
จ้าวอ้ายหมานเดินไปถึงหน้าประตูเต็นท์แล้ว ได้ยินคำนั้นก็หันหน้ากลับมา
อ้าปากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลืนคำพูดที่กำลังจะออกไปกลับคืน แล้วเปลี่ยนเป็นประโยคหนึ่ง
"ดีแล้ว กินเสร็จพักผ่อนก่อน เดี๋ยวก่อนประชุมฉันมาเรียก"
เลออนพยักหน้าแล้วกินต่อไป
ตอนที่จ้าวอ้ายหมานออกจากเต็นท์ เกือบสะดุดขอบแผ่นกันลื่น เซไปเล็กน้อยแล้วทรงตัวได้