หวงเยวี่ยมองตาของเฉินกัง
เขายังถือหน้ากากกันพิษที่เพิ่งถอดจากหน้าไว้ในมือ รอยแดงจากขอบยางของหน้ากากที่กดบนหน้าผากยังไม่จางหาย
"ขอโทษด้วย ที่ไม่ใช่ทีมกู้ภัย"
สายตาของเฉินกังเปลี่ยนไป
"งั้นข้างนอกก็ยังควบคุมสถานการณ์ไม่ได้สินะ"
"จากข้อมูลที่เรามีตอนนี้ ยังไม่มีพื้นที่ไหนประกาศว่าควบคุมการระบาดได้เต็มที่"
เสียงของหวงเยวี่ยราบเรียบ ไม่ได้ตั้งใจปลอบใจเขา
"แต่ก็ไม่ได้หมดหวังซะทีเดียว"
เฉินกังทำความเคารพ
"ท่านผู้บังคับหมวด ขอบคุณที่บอกผม"
หวงเยวี่ยไม่ตอบรับความเคารพ
เขายื่นมือออกไปตบไหล่เฉินกังเบา ๆ
"ไม่ต้องทำความเคารพทุกครั้งหรอก ผู้กองเฉิน"
จ้าวอ้ายหมานยืนอยู่ข้าง ๆ ปืนไรเฟิลพาดไหล่ เห็นเฉินกังทำความเคารพแล้วมุมปากก็ขยับเล็กน้อย
เขามองหวงเยวี่ย แล้วก็มองเฉินกัง
"พวกคุณคุยกันเถอะ ผมกลับรถก่อน"
เขาหันหลังเดินไปทางรถเกราะ พอเดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็หันกลับมามองเฉินกังอีกครั้ง เหมือนจะพูดอะไรแต่ก็ไม่ได้พูด สุดท้ายก็แค่โบกมือลา