จ้าวอ้ายหมานผุดลุกขึ้นยืนทันที หัวเข่ากระแทกขอบโต๊ะไม้ดังปัง คำว่า "เชี่ยเอ๊ย" หลุดออกจากปากแทบจะพร้อมกับเสียงกระแทกนั้น
แผ่นกระจกสีเหลืองๆ บนโต๊ะไม้สะเทือนจนกระเด้ง ใต้แผ่นกระจกมีแผนที่ของวิทยาเขตเก่าขอบกระดาษดีดตัวขึ้นแล้วค่อยๆ ร่วงลงไปที่เดิม
"หกพันคะแนน! โบนัสสองเท่า! และมีหมวดทหารราบเต็มอัตราหนึ่งหมวดถูกดรอปมาแล้ว!"
จ้าวอ้ายหมานลากกล่องข้อความระบบไปมาในขอบเขตการมองเห็น กลัวว่าจะอ่านตัวเลขผิดไป
"บอกนายได้เลยว่า เมื่อกี้ฉันคำนวณในใจไว้แล้ว หลังซื้อหมวดทหารราบแล้ว คะแนนเสบียงตอนนี้ของเราเหลือเท่าไหร่นะ? ไม่ต้องสนใจหรอก ยังไงก็บวกอีกหกพันแล้ว อย่างน้อยก็หนึ่งหมื่นขึ้นไป หนึ่งหมื่น? มันคือความหมายอะไร? ซื้อกระเพาะวัวได้เป็นสิบๆ ชุด เรียกเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธมาถล่มฝูงซอมบี้ได้หลายรอบ"
"นายเปลี่ยนหน่วยนับจากกระเพาะวัวตอนดีใจแบบนี้ไม่ได้เหรอ?"
หวังลู่เฉินพิงกำแพงข้างหน้าต่าง กอดอก
เขายกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นข้อความสีทองอันที่สอง
สำหรับเขา นี่คืออาการตื่นเต้นสุดขีดแล้ว
หวงเยวี่ยไม่ได้ร่วมโต้เถียงกับสองคนนั้น
เขาลากกล่องข้อความสีทองมาที่กลางขอบเขตการมองเห็น แล้วอ่านคำแนะนำของหน่วยปฏิบัติการพิเศษสองหน่วยทีละคำ