หวงเยวี่ยประกาศยุติการรวมตัว ตอนนั้นฟ้าสางพอดี แสงเย็นเฉียบของรุ่งอรุณแผ่คลุมทั้งมหาวิทยาลัย
ผู้คนแยกย้ายกัน เดินไปตามทางมุ่งหน้าโรงอาหาร
หลิวเฉียงพาสมาชิกสหภาพช่วยเหลือซึ่งกันและกันกว่ายี่สิบคนกลับไปที่สนามกีฬา ต้องเช็คชื่อคนนอกพื้นที่ให้เสร็จก่อนเจ็ดโมงครึ่ง ภารกิจเคลียร์สะพานจะล่าช้าไม่ได้
ครัวหลังโรงอาหารเริ่มยุ่งแล้ว พ่อครัวช่วยกันยกถังโจ๊กใบใหญ่ขึ้นตั้งบนเตา โจ๊กร้อนๆ ผุดฟองละเอียด ไอน้ำและกลิ่นหอมของข้าวปนกันลอยออกทางหน้าต่าง
ที่หน้าประตูห้องสมุด จ้าวอ้ายหมานมองสมาชิกสหภาพช่วยเหลือซึ่งกันและกันสองสามคนสุดท้ายเดินเลี้ยวผ่านแปลงดอกไม้ไปไกล แล้วหันมาพูดกับหวงเยวี่ย
“หิวจะแย่ ไปกินข้าวกันก่อนเถอะ งานนอกพื้นที่มันเสียแรง ถ้าท้องว่างคงสู้ไม่ไหว”
หวงเยวี่ยพยักหน้า สามคนเดินเข้าห้องอาหารด้วยกัน
อาหารเช้าง่ายมาก
โจ๊กขาว กับผักดอง แถมขนมปังแข็งคนละชิ้นเล็กๆ
จ้าวอ้ายหมานกินโจ๊กไปสองชาม แล้วยังแบ่งขนมปังแข็งครึ่งชิ้นแช่น้ำกินอย่างคล่องแคล่ว
“เหมือนตอนฝึกภาคสนามเลย แต่ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น”
หวังลู่เฉินไม่ค่อยอยากอาหาร กินไปแค่ครึ่งชาม ที่เหลือส่งให้จ้าวอ้ายหมาน
หวงเยวี่ยกินส่วนของตัวเองเงียบๆ เสร็จแล้วมองนาฬิกาข้อมือ
“ลู่เฉิน ปืนใหญ่ยิงตรงล้อยางในร้านค้าของระบบที่นายพูดเมื่อคืน มันสเปคอะไร”
หวังลู่เฉินเช็ดปาก วางชามเคลือบลงในตะกร้า
“Rhino MGS UP รถถังพิฆาตล้อยาง ปืนใหญ่ลำกล้องเรียบขนาด 120 มิลลิเมตร พร้อมปืนกลร่วมแกน .338 และปืนกลควบคุมระยะไกล 12.7 มิลลิเมตรบนหลังคา ยิงได้ไกลแปดกิโลเมตร ยิงได้ทั้งกระสุนระเบิดแรงสูงและกระสุนเจาะเกราะครีบกันสั่น เกราะบางกว่ารถถังหลัก แต่ติดตั้งเกราะปฏิกิริยาและเกราะตาข่าย เอาไว้รับฝูงซอมบี้ใหญ่ๆ พอไหว ราคาปกติหนึ่งพันสองร้อยแต้ม แต่ตอนนี้ลดเหลือเก้าร้อยหกสิบ”
“ซื้อสองคัน”
หวงเยวี่ยไม่ลังเล
“การเคลียร์สะพานต้องมีอำนาจยิงตรงลำกล้องใหญ่ ปืนใหญ่อากาศ 30 มิลลิเมตรของรถเกราะใช้ยิงจุดสำคัญ การเคลียร์สิ่งกีดขวางบริเวณกว้างต้องใช้ปืนใหญ่ยิงทิ้ง”