วันนี้ลำโพงของหน่วยผลิตที่ 9 ดังเป็นพิเศษ
ลำโพงเก่าเหนือเสาไฟฟ้าที่ผูกติดกับผนังด้านนอกของตึกห้องแถวห้าชั้นหันปากลำโพงไปทางลานสนาม เสียงกระแสไฟฟ้าซ่าดังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเสียงผู้ประกาศของกองบัญชาการฟาร์มจะดังออกมา ด้วยน้ำเสียงเป็นทางการที่มีจังหวะสูงต่ำเป็นเอกลักษณ์
“...ได้รับอนุมัติจากกองพลแล้ว รายชื่อเจ้าหน้าที่จัดซื้ออย่างเป็นทางการของฟาร์มซิงไหลหูมีดังต่อไปนี้
หน่วยที่ 3 เฉินเฉิง; หน่วยที่ 5 หลินเฉี่ยวอวิ๋น; หน่วยที่ 8 เหยียนผิงอัน; กองใหญ่เฮยสือ สหายโจวเสวี่ยเหมย รับผิดชอบจัดซื้อสิ่งของให้หน่วยผลิตที่ 9 ถึง 12...
สหายที่มีรายชื่อข้างต้นให้เริ่มงานตั้งแต่วันนี้ ขอให้หน่วยผลิตทุกแห่งให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่”
เสียงกระแสไฟฟ้าจากลำโพงยังคงซ่าดังอยู่ แต่ฟางเสี่ยวหลานไม่ได้ฟังแล้ว
โจวเสวี่ยเหมย รับผิดชอบหน่วยผลิตที่ 9
ฟางเสี่ยวหลานนั่งยองอยู่ข้างรังผึ้ง แววตาหม่นลงเล็กน้อย เส้นประสาทในใจก็ขึงตึงขึ้นมาเงียบ ๆ
ตามหลอกหลอนไม่เลิกจริง ๆ!
ฟางเสี่ยวหลานตรวจรังผึ้งตอนเที่ยงซึ่งอากาศอุ่นสบายเสร็จแล้วก็ลุกขึ้น ยกมือนวดเข่า ก่อนหันกลับไปทางห้องครัว
แล้วเธอก็ได้กลิ่นหอม
เป็นกลิ่นหอมเข้มข้น หอมกลิ่นเนื้อและซอสชวนให้น้ำลายสอ จนความอยากอาหารพุ่งพล่านขึ้นมา
ฟางเสี่ยวหลานยืนอยู่หน้าประตูห้องครัว มองแผ่นหลังที่อยู่หน้าเตาแล้วชะงักไป
หลิงเยว่ยืนหันหลังให้เธออยู่หน้าเตา
แขนเสื้อบุนวมถูกพับขึ้นถึงข้อศอก เผยให้เห็นท่อนแขนแข็งแรงสองข้าง
ตอนเขาก้มเอื้อมไปหยิบขวดน้ำมันตรงมุมเตา กล้ามเนื้อแผ่นหลังใต้เสื้อเชิ้ตผ้าฝ้ายตึงเป็นแนวโค้งสวย เอวคอดกระชับ ส่วนเส้นสายตรงเอวที่โผล่พ้นชายเสื้อบุนวมออกมาก็วูบผ่านสายตาไป
ลำคอของฟางเสี่ยวหลานขยับโดยไม่รู้ตัว
จากนั้นเธอก็รู้ว่าตัวเองกำลังจ้องเขาไม่วางตา—
ในหัวมีคำสี่คำผุดขึ้นมาอย่างผิดที่ผิดเวลา: ไหล่กว้างเอวคอด
เธอรีบเบือนหน้าหนี แล้วด่าตัวเองในใจว่า ตั้งสติหน่อย
แต่เท้ากลับไม่ขยับ
ตอนหลิงเยว่ยืดตัวขึ้น การเคลื่อนไหวของเขาชะงักเล็กน้อย คล้ายสัมผัสได้ว่ามีสายตาจับจ้องจากด้านหลัง
เขาเหลียวมองเธอแวบหนึ่ง มุมปากขยับเพียงนิดเดียว