ตอนฟางเสี่ยวหลานได้รับแจ้ง เธอกำลังลงทะเบียนบัญชีรายการอยู่ในโกดัง
ประตูถูกผลักเปิด ตู้หงอวี้โผล่เข้ามาครึ่งตัว มือบีบกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่งไว้ พูดรัวเร็วราวกับปืนกล
“เสี่ยวฟาง ทางฟาร์มเลี้ยงผึ้งขาดของอยู่สองสามอย่าง รายการเขียนไว้แล้ว เธอเตรียมของให้ครบแล้วรีบเอาไปส่งที่นั่นเลย ส่วนโกดัง ฉันให้ช่างหว่านช่วยดูแทนสักครึ่งวัน”
ฟางเสี่ยวหลานรับกระดาษโน้ตมา ก้มลงกวาดตามอง—ลวดเหล็ก ตะปู น้ำมันตุงหนึ่งถังเล็ก ผ้าก๊อซเนื้อละเอียดสองสามผืน
ฟาร์มเลี้ยงผึ้งงั้นเหรอ?
วันนี้ฟางเสี่ยวหลานเพิ่งรู้ว่าหน่วยผลิตยังมีการเลี้ยงผึ้งด้วย!
ของมีไม่มากนัก แต่พอเอามารวมกันแล้วเธอกลับเดาไม่ออกว่าต้องใช้ทำอะไร
หรือว่าจะซ่อมรังผึ้ง?
“ผู้ฝึกสอนคะ”
ฟางเสี่ยวหลานเงยหน้าขึ้น “ขอถามหน่อยค่ะว่าฟาร์มเลี้ยงผึ้งอยู่ที่ไหน”
“อยู่บนเนินลาดเชิงเขา ตรงทางแยกที่ไปทางทะเลสาบเลี้ยวขวา เดินประมาณ 15 นาทีก็เห็นแล้ว”
ตู้หงอวี้พูดจบก็หมุนตัวเดินออกไปทันที ขาข้างหนึ่งก้าวพ้นธรณีประตูแล้ว แต่ยังหันกลับมาเสริมอีกประโยค
“อ้อ พอไปถึงแล้วก็อยู่ที่นั่นก่อนนะ ลองดูสถานการณ์ของฟาร์มผึ้ง ผู้บังคับกองร้อยโจวก็อยู่ที่นั่น มีอะไรไม่เข้าใจก็ถามเขาได้”
ประตูปิดลงต่อหน้าฟางเสี่ยวหลาน
เธอยืนอยู่กลางโกดัง ก้มมองกระดาษโน้ตในมืออีกครั้ง
อดรู้สึกงุนงงขึ้นมาไม่ได้ ตอนที่ช่างหลิวพาเธอมารับช่วงงาน เขาไม่ได้พูดถึงเรื่องที่หน่วยผลิตมีฟาร์มเลี้ยงผึ้งเลยสักนิด
ผู้ฝึกสอนยังให้เธออยู่ที่นั่นด้วย หรือว่าพื้นที่เลี้ยงผึ้งมีปัญหา?