ฟางเสี่ยวหลานมองใบหน้าคุ้นเคยตรงประตู พลันรู้สึกประหลาดใจจริง ๆ!
โจวเสวี่ยเหมย?
นี่เธอดวงอะไรเนี่ย แค่ออกมากินมื้อเช้ายังบังเอิญเจอนางเอกได้อีก?
เมื่อวานพระเอก วันนี้นางเอก พากันมาโผล่ให้เธอเห็นหน้าถึงที่เลยหรือไง!
เธอทะลุมิติมาที่นี่มากว่าสามปีแล้ว สิ่งเดียวที่ฟางเสี่ยวหลานรู้สึกได้ก็คือ ที่นี่เป็นโลกจริง
ยังไม่ทันที่ฟางเสี่ยวหลานจะคิดอะไรต่อ โจวเสวี่ยเหมยก็เอ่ยขึ้น พลางจ้องมองเธอ
“ฟางเสี่ยวหลาน ตอนนั้นเธอสอบได้งานที่โรงงานสิ่งทอแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงไม่ไป กลับลงชนบทแทนล่ะ?”
โจวเสวี่ยเหมยกำลังหยั่งเชิง
ชาติที่แล้วฟางเสี่ยวหลานมีชีวิตไม่ถึงฤดูใบไม้ร่วงปีนั้น แต่ชาตินี้กลับยังอยู่ดี แถมยังมาถึงภาคตะวันออกเฉียงเหนืออีกด้วย
ที่น่าแปลกยิ่งกว่าคือ เหตุเปลี่ยนแปลงต่อเนื่องในตระกูลฟาง—ฟางเว่ยจวินเกิดเรื่อง แต่คนในตระกูลฟางกลับรอดพ้นไปได้ทั้งครอบครัว—ทุกเรื่องล้วนมีเงาของฟางเสี่ยวหลานอยู่
โจวเสวี่ยเหมยอดสงสัยไม่ได้ว่า ฟางเสี่ยวหลานเกิดใหม่เหมือนกันหรือเปล่า?
พอคำถามนี้ดังขึ้น คนหลายคนที่โต๊ะก็เงยหน้ามอง
ปากของพวกเขายังเคี้ยวอาหารไม่หยุด แต่สายตากลับสลับไปมาระหว่างหญิงสาวทั้งสอง
หัวใจฟางเสี่ยวหลานกระตุกวูบ ไม่นะ! โจวเสวี่ยเหมยยังไม่เลิกคิดจะหยั่งเชิงเธออีกเหรอ?
เธอไม่รู้ว่าทำไมโจวเสวี่ยเหมยถึงจับตาดูเธอขนาดนี้ ทั้งที่ลงชนบทมาแล้ว พอเจอกันครั้งแรกก็ยังไม่วายลองเชิง!
ฟางเสี่ยวหลานนึกถึงนิยายที่เคยอ่านก่อนทะลุมิติมา ในต้นฉบับหลังโจวเสวี่ยเหมยลงชนบทแล้ว ก็ไม่มีบทของฟางเสี่ยวหลานอยู่เลย
แต่ในความเป็นจริง ไม่ว่าจะอยู่เจียงเฉิงหรือลงชนบทมาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เธอกลับเหมือนจะโผล่ใกล้พระเอกนางเอกบ่อยเหลือเกิน?
ไม่ชอบมาพากลแล้ว
ถึงเธอจะเป็นแค่ตัวประกอบ แต่ทำไมพอโผล่ใกล้พระเอกนางเอกบ่อยขนาดนี้ ในนิยายถึงไม่เคยเอ่ยชื่อฟางเสี่ยวหลานเลย
ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยคิดมาก แต่พอเห็นท่าทีของโจวเสวี่ยเหมย นางเอกของเรื่องแบบนี้ ฟางเสี่ยวหลานก็อดคิดมากไม่ได้!
เว้นเสียแต่ว่าฟางเสี่ยวหลานคนเดิมจะตายไปนานแล้ว อดตายอยู่หลังส้วม และหลังจากนั้นก็ไม่มีฟางเสี่ยวหลานอยู่อีก