หลี่จิ้งเหม่ยไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าตัวเองชอบผู้ชายแบบไหน
เมื่อก่อนตอนอยู่บ้านเกิด ผู้ชายดี ๆ เพียงคนเดียวที่เธอเคยรู้จักคือถังเจียอวี้ แต่เธอไม่เคยรู้สึกหวั่นไหวกับเขาเลย อย่างไรเสีย เพื่อนเล่นที่โตมาด้วยกันก็มักยากจะเกิดความรู้สึกแบบอื่น
เธอจึงไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะชอบผู้ชายแบบไหน
แต่ตอนนี้ ดูเหมือนเธอจะเริ่มมีภาพเลือนรางอยู่ในใจบ้างแล้ว
ชีวิตแต่งงานของเธอกับคุณถานคงไม่มีวันลงเอยด้วยดี อย่างไรเสียทั้งฐานะครอบครัวและคุณสมบัติส่วนตัวของพวกเขาก็ต่างกันราวฟ้ากับเหว
ถ้าวันหนึ่งหย่ากันขึ้นมา...
หลี่จิ้งเหม่ยคิดว่า เธอคงต้องหาผู้ชายที่ดีเหมือนคุณถานสักคน
อ่อนโยน สุภาพ ให้เกียรติ มีวุฒิภาวะ และใจกว้าง
ถานเหยี่ยนโจวจูงมือหลี่จิ้งเหม่ยนั่งลง ก่อนส่งสัญญาณให้อองตวนเริ่มแนะนำได้
เขาแปลให้ภรรยาฟังไปพร้อมกัน พอจบแล้วก็ถามเธอว่า “สร้อยเส้นนี้สวยไหม?”
อองตวนกำลังแนะนำสร้อยคอจี้เพชรทรงหยดน้ำขนาด 17.5 กะรัต ตัวเพชรใสระยิบระยับราวหยดน้ำ ผ่านการเจียระไนอย่างประณีต ราคา 1.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
หลี่จิ้งเหม่ยพยักหน้าอย่างซื่อตรง “สวยค่ะ”
ถานเหยี่ยนโจวลูบศีรษะเธอ “งั้นซื้อเลย”
เขาไม่ได้ถามว่าเธอชอบหรือเปล่า
เพราะถ้าเธอบอกว่าชอบ ด้วยนิสัยของเธอคงคิดว่าตัวเองกำลังร้องขอให้เขาซื้อให้ แต่ถ้าบอกว่าไม่ชอบ ก็เหมือนเสแสร้งเกินไป
การเลือกของขวัญให้คนอื่นเองก็เป็นศิลปะอย่างหนึ่ง
ถานเหยี่ยนโจวเรียนรู้ได้เองโดยไม่ต้องมีใครสอน
หลี่จิ้งเหม่ยเบิกตากว้าง มองเขาอย่างประหลาดใจ “ซื้อเลยเหรอคะ?”
“อืม ซื้อกลับไปแล้วใส่ให้ผมดูที่บ้าน”
จากนั้นก็เป็นการแนะนำของจัดแสดงชิ้นต่อไป อองตวนทำหน้าที่อธิบายอย่างเต็มที่ ส่วนถานเหยี่ยนโจวก็แปลให้ภรรยาฟัง