“ตอนนี้ยังไม่สามารถสรุปแผนสุดท้ายได้ ต้องให้โรงพยาบาลผู้รับรายต่อไปประเมินอีกครั้ง แต่จากคลื่นไฟฟ้าหัวใจและความดันโลหิต คงให้อยู่บ้านต่อไปไม่ได้”
ยายแก่ที่ยืนอยู่ข้างๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล “ผ่าตัดต้องเสียเงินเท่าไหร่?”
คำถามนี้ดังออกมา เสียงในลานบ้านก็เงียบลงไม่น้อย
ผู้ใหญ่บ้านมองไปที่ลู่เหริน หมอประจำหมู่บ้านอย่างหมอหม่าเองก็ไม่ได้พูดอะไรทันที
สำหรับครอบครัวหลายครอบครัวในเมือง เมื่อเจอสถานการณ์แบบนี้ สิ่งแรกที่คิดคือรีบส่งโรงพยาบาล
แต่สำหรับคนแก่ในหมู่บ้าน ค่าใช้จ่ายก็สำคัญไม่แพ้กัน!
บางคนป่วยแล้วไม่ยอมตรวจ ก็ไม่ได้แปลว่าไม่ใส่ใจสุขภาพตัวเองเสมอไป
“ค่าใช้จ่ายต้องดูตามการรักษาในขั้นต่อไป ตอนนี้ยังให้ตัวเลขที่แน่นอนไม่ได้ครับ” ลู่เหรินกล่าว “โรงพยาบาลสามารถใช้ประกันสุขภาพได้ รายละเอียดการออกให้เป็นอย่างไร ทางโรงพยาบาลผู้รับจะเป็นคนแจ้งให้ทราบ ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือต้องส่งตัวไปก่อน ความดันโลหิตของเขาต่ำมากแล้ว ถ้าล่าช้าต่อไป คนอาจมีอันตรายได้”
ยายแก่ตาแดงขึ้นมาอีกครั้ง “ลูกชายฉันไปทำงานต่างจังหวัด กลับมาไม่ทันหรอก”
“คุณยายโทรหาเขาได้ หรือถ้าโทรติดแล้ว เราจะเป็นคนบอกให้ทราบ แต่จะรอให้เขากลับมาก่อนแล้วค่อยย้ายไม่ได้ครับ” ลู่เหรินกล่าว “ตอนนี้คนไข้ยังรู้สึกตัวดี ต้องฟังความเห็นของเขาด้วย”
เขาหันไปมองคนแก่อีกครั้ง “คุณตา ท่านยินดีไปโรงพยาบาลไหมครับ?”
คนแก่นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง
เด็กหนุ่มนั่งยองๆ ลงข้างตัวเขา กุมมือเขาไว้แน่น “ปู่ ไปเถอะครับ”
ยายแก่ก็เช็ดตา “เรื่องเงินค่อยคิดทีหลัง ไปโรงพยาบาลก่อน”