ในหอพักชาย
หลังส่งอีเมลเสร็จ ลู่เหรินก็เริ่มวางแผนเส้นทางชีวิตของตัวเอง
เขาต้องเตรียมตัวสองทาง จะทุ่มความหวังทั้งหมดไว้ที่เดียวไม่ได้
เผื่อว่าไม่ได้ถูกทีมงานคัดเลือก ก็ต้องรีบหาทางออกอื่นให้เร็วที่สุด
ลู่เหรินเป็นคนใจเย็นมาก
ถึงแม้จะได้เกิดใหม่ พร้อมความทรงจำชาติก่อน แต่เขาก็ไม่ได้คิดว่าตัวเองจะไปเริ่มธุรกิจ แข่งขันกับเหล่านักธุรกิจอัจฉริยะได้
แน่นอน ราคาบ้านจะขึ้น ทองคำก็จะมีการปะทุขึ้นครั้งใหญ่ ความรู้พื้นฐานง่าย ๆ แบบนี้เขารู้ดี
แต่เรื่องพวกนี้ต้องมีทุน หรือไม่ก็ค่อยมาทำทีหลัง
ส่วนตอนนี้ สินทรัพย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขายังคงเป็นความสามารถทางการแพทย์ของตัวเอง
ชาติก่อน ความสามารถด้านการสวนหลอดเลือดหัวใจและทักษะทางคลินิกของเขา เป็นอันดับต้น ๆ ของโรงพยาบาลทั้งโรง และทั้งเมืองด้วยซ้ำ
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเรียนออกแบบงานวิจัยด้วยตัวเอง เขียนบทความทางการแพทย์ที่มีอิทธิพลพอสมควรหลายชิ้น
เพียงแต่ว่า เพราะไม่มีเส้นสายและทรัพยากร ในแผนกเลยได้แค่เป็นเสาหลัก ถูกกดไม่ให้เลื่อนขั้นอยู่นาน
ตอนนี้เขากลับมาอยู่ในช่วงเวลาสิบกว่าปีก่อน ความรู้ทางการแพทย์ที่เขามี เป็นสิ่งที่คนอื่นไม่มีใครมี
อนาคตยารักษาภาวะหัวใจล้มเหลว กล้ามเนื้อหัวใจตายจะพัฒนาไปอย่างไร อุปกรณ์แทรกแซงจะก้าวหน้าไปทางไหน ศัลยกรรมหัวใจจะมุ่งหน้าไปทางใด ลู่เหรินรู้หมด!
นี่คือหนึ่งในข้อได้เปรียบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาในอนาคต!
แน่นอน ตอนนี้เขาคงไม่สามารถเขียนบทความพวกนั้นขึ้นมาลอย ๆ เสนอแนวทางการพัฒนาในอนาคตได้
ไม่มีข้อมูลการทดลอง ตัวเองก็ยังไม่มีความสามารถพอ สิ่งที่เขาเปิดเผยออกมาไม่ใช่ตัวช่วย แต่กลับอาจกลายเป็นหายนะได้!
ในใจลู่เหรินเริ่มกระจ่างขึ้นเรื่อย ๆ สำหรับเส้นทางในอนาคต เขามีแผนรอบด้านอยู่ในใจแล้ว
......
อาทิตย์นี้ คณะแพทยศาสตร์คลินิก ชั้นปี 4 ยังไม่มีตารางเรียน
นอกจากรอจดหมายตอบกลับจากทีมงานรายการแล้ว ลู่เหรินใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในห้องสมุด
เกิดใหม่กลับมา สิ่งแรกที่เขาต้องรู้คือ ณ จุดเวลานี้ งานวิจัยในสาขาหทัยวิทยาก้าวหน้าไปถึงขั้นไหนแล้ว ถึงจะวางแผนรับมือได้อย่างตรงจุด
ต่อมา ชาติก่อนเขาไม่ได้สอบปริญญาโท ไม่ได้เรียนต่อให้สูงขึ้น