เจ็ดโมงตรง นักศึกษาฝึกงานทั้งแปดคนมารวมตัวกันที่ห้องประชุมตึกบริหาร
จากแปดคนเดิม หลี่เสียงและหวังจื่อซวนถูกซ้ำชั้น มีภารกิจแยกต่างหาก
กู้หยานและถังเสี่ยวถังที่มาแทน ต่างนั่งลงคนละฝั่งของโต๊ะยาว
หลี่เถายืนอยู่ด้านหน้าสุด
ด้านหลังเขาไม่มีกระดานบอกทิศทางจากผู้กำกับเหมือนตอนบันทึกเทปก่อน ๆ มีเพียงจอใหญ่ที่แสดงจำนวนผู้ชมสด
ตอนนี้ยอดผู้ชมออนไลน์ทะลุห้าแสนคนแล้ว
ผู้กำกับหลี่เถากวาดตามองทุกคน
"ขอบอกไว้ก่อน"
"ตั้งแต่พวกคุณก้าวออกจากหอพักวันนี้ การถ่ายทอดสดก็เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว"
"นอกจากเขตพื้นที่คุ้มครองความเป็นส่วนตัวผู้ป่วย โซนพักผ่อน และพื้นที่ที่โรงพยาบาลห้ามถ่ายทำชัดเจน ที่สาธารณะอื่น ๆ จะมีกล้องประจำจุด"
"ตอนที่บันทึกเทป ถ้าพูดผิดประโยคหนึ่ง หรือทำพลาดเล็กน้อยที่ไม่กระทบความปลอดภัยผู้ป่วย หลังการตัดต่ออาจไม่ถูกออกอากาศ"
"ตอนนี้ไม่มีโอกาสแบบนั้นแล้ว"
"คำพูดที่พูดออกไปเรียกกลับคืนไม่ได้ การทำผิดก็ตัดทิ้งไม่ได้"
บรรยากาศในห้องประชุมเริ่มเคร่งเครียดขึ้นทันที
หลี่เถาพูดต่อ:
"แน่นอน พวกคุณไม่ต้องเสแสร้งเพื่อหน้ากล้อง"
"โรงพยาบาลไม่ใช่เวที และคนไข้ไม่ใช่อุปกรณ์ประกอบรายการ"
"สิ่งแรกที่พวกคุณเป็นคือแพทย์ฝึกหัด ต่อจากนั้นถึงจะเป็นแขกรับเชิญ"
"ไม่ว่าเมื่อไหร่ ต้องให้ความปลอดภัยและความเป็นส่วนตัวของผู้ป่วยมาก่อนเสมอ"
พูดถึงตรงนี้ หลี่เถากดรีโมท
บนจอใหญ่ปรากฏภารกิจสอบครั้งแรกของรอบที่สาม
[การสอบถ่ายทอดสดครั้งแรก]
[หัวข้อ: ทำไมเขาถึงกลับมาเสมอ?]
ด้านล่างไม่มีข้อมูลเคส หรือคำชี้แจงการสอบ มีเพียงประโยคที่ไร้หัวไม่มีหาง
ทุกคนรู้สึกสงสัย
จ้าวหยูอดถามไม่ได้: "ที่ว่ากลับมา หมายความว่ายังไง?"
"กลับมานอนโรงพยาบาลซ้ำ?" เฉินเยว่คาดเดา
"หรือกลับมาหาหมอซ้ำก็ได้" หลิวหย่าฉีพูด
หลี่เถาไม่ตอบ แต่หันไปมองหลินเจี้ยนตง หัวหน้าแผนกอายุรกรรมหัวใจที่นั่งอยู่ข้าง ๆ
หลินเจี้ยนตงหยิบแฟ้มประวัติผู้ป่วยบนโต๊ะขึ้นมา