จ้าวจื้อหมิงแทบไม่ได้คิด รีบก้าวไปที่ข้างเตียง คุกเข่าลงกับขอบเตียง
ประกบมือทั้งสองข้างวางลงตรงตำแหน่งหนึ่งในสามตอนล่างของกลางกระดูกหน้าอก เริ่มกดหน้าอกทันที
ความลึกกดห้าเซนติเมตร ความถี่คงที่มากกว่าหนึ่งร้อยครั้งต่อนาที
เขากดไปพร้อมกับสั่งเสียงดัง "เอาเครื่องช็อกไฟฟ้า! พลังงาน 200 จูลแบบสองเฟส! เตรียมรถช่วยชีวิต!"
พยาบาลรับคำแล้วจะหันไป เงาร่างหนึ่งก็พุ่งออกไปก่อนแล้ว
ลู่เหรินขยับแทบจะพร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนของจอมอนิเตอร์
เขาก้าวสองก้าวไปถึงเครื่องช็อกไฟฟ้าที่มุมห้อง หมุนปุ่มพลังงานไปที่ 200 จูลอย่างรวดเร็ว
อีกมือหนึ่งดึงเจลนำไฟฟ้ามา บีบสองก้อนลงบนแผ่นช็อกไฟฟ้า แล้วเกลี่ยให้ทั่ว
เมื่อเสียงเตือนชาร์จไฟดังขึ้น เขาก็ยกเครื่องช็อกไฟฟ้ากลับมาที่ข้างเตียงอย่างรวดเร็ว
"ชาร์จไฟเสร็จ!"
ลู่เหรินรายงานด้วยน้ำเสียงทุ้ม
จ้าวจื้อหมิงไม่ได้หยุด กดต่อไปอีกห้าครั้งอย่างสม่ำเสมอ แล้วจึงถอนมือถอยหลัง:
"ทุกคนออกจากข้างเตียง!"
ทันทีที่เสียงจบลง ลู่เหรินวางแผ่นช็อกไฟฟ้าทั้งสองลงบนตำแหน่งมาตรฐานที่ปลายหัวใจและยอดหัวใจของผู้ป่วย นิ้วโป้งกดปุ่มปล่อยกระแสไฟฟ้า
ร่างกายของผู้ป่วยดีดขึ้นเบาๆ แล้วก็ตกลงบนโต๊ะผ่าตัดอีกครั้ง
เสียงเตือนของจอมอนิเตอร์หยุดไปหนึ่งวินาที แล้วก็ดังขึ้นอีกครั้ง บนหน้าจอยังคงเป็นคลื่นหัวใจเต้นผิดจังหวะขั้นรุนแรงที่ยุ่งเหยิง
"กดต่อ!"
จ้าวจื้อหมิงก้มตัวลงอีกครั้ง จังหวะการกดหน้าอกไม่สะดุดแม้แต่น้อย
ลู่เหรินไม่หยุด กดปุ่มชาร์จอีกครั้ง
สองวินาทีต่อมาชาร์จเสร็จ เขาพยักหน้าให้จ้าวจื้อหมิง
"ออก!"
การช็อกไฟฟ้าครั้งที่สองเสร็จสิ้น
คลื่นบนหน้าจอกระตุก คลื่นผิดปกติค่อยๆ ลดลง จังหวะไซนัสที่ปกติกลับมาปรากฏอีกครั้ง