"วันนี้การผ่าตัดซับซ้อนกว่าที่คิด ความหนาแน่นของหินปูนรวมกับความโค้งของเส้นเลือด ขดลวดเกือบติดขัด ดีที่เธอปรับตำแหน่งสายสวนนำทางได้ทัน"
หลินเจี้ยนตงในฐานะผู้เชี่ยวชาญอาวุโสแผนกอายุรกรรมหัวใจ เข้าใจทันทีว่าที่จู่ๆ ประสบความสำเร็จก็เพราะการทำงานของลู่เหริน
การกระทำที่ไม่ทันตั้งตัวนี้กลับกำหนดผลแพ้ชนะของการผ่าตัด
นี่คือโชคช่วยหรือ?
ถ้าเป็นโชคก็คงดีเกินไปหน่อย ที่ช่วยแก้ปัญหาให้เขาไปหลายอย่าง!
นี่คือฝีมือจริงหรือ?
แล้วนี่ยังเป็นแค่นักศึกษาฝึกงานอีกเหรอ?
ลู่เหรินได้ยินก็ส่ายหน้าเบาๆ ยิ้มตอบ: "หลักๆ ก็หัวหน้าหมอลินทำนิ่ง ผมแค่เห็นบนจอว่าปลายสายสวนเปลี่ยนตำแหน่งก็เลยจัดไปหน่อยเท่านั้น"
หลินเจี้ยนตงมองลู่เหรินลึกๆ ก่อนจะไม่พูดอะไรต่อ
ขอแค่ผ่าตัดสำเร็จ ว่าจะเป็นโชคหรือฝีมือคงไม่สำคัญเท่าไหร่ในตอนนี้
ยังมีโอกาสอีกมากมายให้ตัดสินความสามารถและโชคของลู่เหรินในภายหลัง
...
งานเก็บรายละเอียดยังดำเนินต่อไป
ลู่เหรินช่วยหลินเจี้ยนตงดึงไกด์ไวร์ออก ถอดสายสวนนำทางออก
จุดเจาะใช้เครื่องกดทับ
ยายชราถูกย้ายไปที่รถเข็น พยาบาลช่วยห่มผ้าให้ แล้วเข็นไปยังห้องพักฟื้นของห้องผ่าตัด
พยาบาลเวรเก็บของก็ยิ้มพูดกับหลินเจี้ยนตง: "หัวหน้าหมอลิน นักศึกษาฝึกงานของคุณใช้ดีจริงๆ ส่งของแม่น ปรับท่าเร็ว พวกเราประหยัดแรงไปเยอะ แถมยังช่วยเรื่องใหญ่อีกด้วย ไว้ให้เขามาผ่าตัดอีกหลายรอบได้เลยนะคะ?"
"ยังมีโอกาสอีกมาก" หลินเจี้ยนตงยิ้ม "ขอแค่อยู่ในห้องสวนหัวใจ ต่อไปผ่าตัดเลือกเวลาง่ายๆ ก็ให้เขาเป็นผู้ช่วยคนที่หนึ่ง"