ในเวลานี้ โจวมิงหยวนเอ่ยปากให้ความเห็นเชิงเจาะจง:
"หลี่เสียง ทักษะด้านทฤษฎีและความคิดด้านการวิจัยของนาย ค่อนข้างโดดเด่นในบรรดานักศึกษาฝึกงานทั้งแปดคน จุดแข็งของนายอยู่ที่งานวิจัย เรื่องนี้ไม่ต้องสงสัยเลย"
"แต่การฝึกงานทางคลินิก หัวใจสำคัญคือการลงมือปฏิบัติจริง ไม่ใช่การพูดบนกระดาษ"
"ระหว่างที่หมุนเวียนอยู่แผนกประสาทศัลยกรรม นายมีปัญหาเรื่องการตรวจร่างกายแบบขอไปที เก็บประวัติคนไข้ตกหล่นรายละเอียดหลายครั้ง ขณะอยู่เวร เจออาการป่วยหลังผ่าตัดของผู้ป่วยที่ผันผวนเล็กน้อย ความสามารถในการแก้ไขสถานการณ์ไม่เพียงพอ พึ่งพาทฤษฎีในหนังสือมากเกินไป ไม่รู้จักผสานกับสถานการณ์จริงทางคลินิกในการจัดการ"
"จุดอ่อนของนายชัดเจนเกินไป ให้ความสำคัญกับงานวิจัย แต่มองข้ามคลินิก ในการสอบวัดผลฝึกงานในตอนนี้ เป็นจุดที่เสียคะแนนมากที่สุด รวมสองรอบได้อันดับแปด เข้ารายชื่อซ้ำชั้น!"
คำประเมินของโจวมิงหยวน ค่อนข้างเฉียบขาด ไม่ได้ไว้หน้าหลี่เสียงเลยแม้แต่น้อย
ใจของหลี่เสียงจมดิ่งถึงก้นบึ้ง ลำคอของเขาขยับเล็กน้อย
อยากจะพูดอะไรแก้ตัว สุดท้ายก็กลืนกลับเข้าไปทั้งหมด
เพราะว่า สิ่งที่โจวมิงหยวนพูด ล้วนเป็นความจริงทั้งนั้น!
...
"อันดับเจ็ด หวังจื่อซวน คะแนนรวมทั้งหมด 79.5 คะแนน"
หลี่ชิงหัวจากแผนกศัลยกรรมทั่วไปรับช่วงพูดต่อ สายตามองไปที่หวังจื่อซวน ค่อยๆ เอ่ยปาก:
"หวังจื่อซวน นายมีนิสัยมุ่งมั่น เชื่อฟังการจัดวางของอาจารย์ งานพื้นฐานในหอผู้ป่วยผ่านเกณฑ์ การสื่อสารระหว่างแพทย์กับคนไข้สุภาพอ่อนโยน ไม่เกิดความขัดแย้งระหว่างแพทย์กับคนไข้เลย"
"แต่ความผิดพลาดหลักในรอบนี้ของนายล้วนกระจุกอยู่ที่โต๊ะผ่าตัด เป็นปัญหาด้านรายละเอียดที่อันตรายที่สุดในการปฏิบัติจริงทางคลินิก"
"แนวคิดเรื่องความปลอดเชื้ออ่อนแอ มีความเสี่ยงต่อการปนเปื้อนระหว่างการผ่าตัด"
"บนโต๊ะผ่าตัดไม่มีเรื่องเล็กน้อย ความผิดพลาดด้านรายละเอียดใดๆ อาจทำให้เกิดการติดเชื้อระหว่างผ่าตัดได้ นายขึ้นผ่าตัดหลายครั้งในรอบนี้ แต่พัฒนาช้า การควบคุมรายละเอียดต่ำกว่านักศึกษาฝึกงานรุ่นเดียวกันมาก สุดท้ายจัดอันดับรวมที่เจ็ด เข้ารายชื่อซ้ำชั้น"