ลู่เหรินกล่าวต่อ "ผมคิดว่าในสถานการณ์สุดขั้ว อันตรายต่อชีวิตของผู้ป่วยอาจมาก่อนการดำเนินการตามขั้นตอนปกติ"
ฟางหมิงกลับส่ายหัว "แต่เธอต้องเข้าใจ คำตอบแบบนี้ใครก็เลียนแบบได้ง่าย"
ลู่เหรินไม่ได้ปฏิเสธ ค่อยๆ พูดว่า "เพราะฉะนั้นต้องพูดเงื่อนไขให้ชัดเจน"
ฟางหมิงเลิกคิ้วเล็กน้อย "งั้นเธอพูดให้ชัดสิ"
ลู่เหรินไม่ได้ตอบทันที หลายคนในห้องประชุมต่างมองเขา
ครู่หนึ่ง เขาจึงเอ่ยปาก "ผู้ป่วยกำลังเผชิญอันตรายต่อชีวิตที่ชัดเจนและเร่งด่วน มาตรการช่วยเหลือทั่วไปไม่สามารถประคองไว้ได้"
"ในที่เกิดเหตุไม่มีแพทย์ที่มีอำนาจและความสามารถมาถึงทันเวลา ขณะเดียวกันการวินิจฉัยก็มีหลักฐานเพียงพอ และผู้ปฏิบัติก็ผ่านการฝึกฝนที่เกี่ยวข้องมาแล้ว"
"ขาดอย่างใดอย่างหนึ่ง ก็ไม่สามารถถือว่าสถานการณ์ฉุกเฉินเป็นเหตุผลในการกระทำเกินอำนาจได้"
ฟางหมิงกลับถามกลับ "ที่เธอผ่านมาเป็นแค่การฝึกจำลอง ก็เรียกว่าการฝึกที่เกี่ยวข้องได้หรือ? ตัวเธอเองยังไม่มีคุณสมบัติ จะไปตัดสินใจว่าตัวเองมีความสามารถทำได้ยังไง?"
ทุกคนคิดว่าเจอคำถามนี้ ลู่เหรินคงจนมุมแน่นอน แต่ไม่คิดว่าเขาแทบไม่ต้องคิด ก็ตอบกลับมาว่า
"ตอนนั้นผมไม่ได้ประเมินว่าตัวเองมีความสามารถครบถ้วน ผมประเมินว่าถ้ารอต่อไป ผู้ป่วยแทบไม่มีโอกาส แต่การลงมือทำยังมีโอกาสอย่างน้อย"
"ถ้าทำไม่สำเร็จล่ะ?"
"ก็ยอมรับผลและรับการสอบสวน"
ฟางหมิงขมวดคิ้ว "พูดง่ายจัง"