ลู่เหรินยังไม่ทันได้เอ่ยปาก ชายคนนั้นก็หันหลังวิ่งตามเตียงผู้ป่วยไปแล้ว
หน้าลิฟต์เหลือเพียงถุงของที่ร่วงหล่นและผ้าก๊อซเปื้อนเลือด
ช่างซ่อมล้อมรอบตู้ควบคุมเริ่มตรวจสอบ ส่วนเจ้าหน้าที่ดับเพลิงเก็บอุปกรณ์
เจ้าหน้าที่ฝ่ายอาคารในเครื่องแบบสีเทาเข้มรีบเดินมาถึง มือถือวิทยุสื่อสาร หน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อ "คนไข้เป็นอย่างไรบ้าง?"
หัวหน้าสำนักงานแพทย์ฟางหมิงมองเขาครู่หนึ่ง "ยังอยู่ในระหว่างการช่วยชีวิต"
"ลิฟต์ตัวนี้เพิ่งตรวจสอบไปเมื่อวานนี้ ตามหลักแล้วไม่ควร……"
"ไม่ต้องอธิบาย" ฟางหมิงขัดขึ้น "ตามกระบวนการจัดเก็บประวัติคนไข้เมื่อเกิดข้อพิพาททางการแพทย์ บันทึกเหตุขัดข้อง บันทึกการบำรุงรักษา และเวลาตอบสนองการกู้ภัยของพวกคุณ จะถูกเก็บทั้งหมด วันนี้ใครอยู่ที่นี่ ใครก็ห้ามไปไหน"
เจ้าหน้าที่ฝ่ายอาคารหน้าซีด "เราได้ติดต่อบริษัทบำรุงรักษาแล้ว เบื้องต้นน่าจะเป็นวงจรล็อคประตู……"
"ให้ฝ่ายวิศวกรรมตรวจสอบสาเหตุที่แท้จริง" น้ำเสียงฟางหมิงยังคงเรียบเฉย "คนไข้เกือบตายอยู่ในนั้น อย่ามาอธิบายที่นี่ตอนนี้"
กล้องถ่ายทอดสดไม่ได้ตัดภาพกลับไปที่ภายในลิฟต์อีก
ทีมงานรายการเก็บไว้เพียงภาพมุมกว้างของทางเดิน
ในภาพ ลู่เหรินพิงกำแพง ถังเสี่ยวถังยืนอยู่ข้างๆ เขา
ชุดกาวน์สีขาวของทั้งคู่ยับยู่ยี่เล็กน้อย
แต่คอมเมนต์กลับเต็มหน้าจอไปหมด!
[คนไข้ออกมาแล้ว!]
[เมื่อกี้คนนั้นคือลู่เหรินหรือเปล่า เดินแทบไม่ไหวแล้ว]
[พาคนไข้ไปไหน]
[ทีมงานรายการบอกหน่อยได้ไหมว่าคนไข้เป็นยังไง]
[อย่าเพิ่งโฟกัสที่ลู่เหริน คนไข้ยังไม่พ้นขีดอันตราย]
[บริษัทลิฟต์ต้องให้คำตอบ ห้านาทีที่ผ่านมาเกือบทำให้คนตาย]
[ญาติคนนั้นหันมาโค้งให้ ฉันทนดูไม่ไหวจริงๆ]
[หรือว่าลู่เหรินเจาะถุงหุ้มหัวใจในลิฟต์เลย?!]
……
ในห้องรับชมก็ไม่มีใครรีบแสดงความคิดเห็น
เหอชวนถอดหูฟัง พูดเสียงเบา "คนไข้ถูกส่งเข้าห้องช่วยชีวิตแผนกฉุกเฉินแล้ว ทีมอายุรกรรมหัวใจกำลังดูแลต่อ ตอนนี้สัญญาณชีพทรงตัวชั่วคราว"
จนกระทั่งพูดประโยคนี้ ทุกคนในห้องรับชมที่ตึงเครียดอยู่จึงค่อยผ่อนคลายลงบ้าง
ซูถังรีบถาม "ลู่เหรินล่ะ?"